Haven Magazine

EEN GOEDE DAG Verbondenheid op De Wieken “Je ziet iets veranderen” Christelijke zorg 5 34 11 Juni 2026 Magazine

De Haven vertelt De Haven Magazine is een halfjaarlijkse uitgave van Zorg– en Wooncentrum De Haven, bedoeld voor bewoners, cliënten, medewerkers, vrijwilligers en relaties. Dit magazine heeft een oplage van 2500 exemplaren en wordt per post verstuurd of persoonlijk uitgereikt. Ook is de uitgave online beschikbaar. Hoofdredactie Mieke Duijst-Mateboer Eindredactie Esther van Oort-Kruijsbergen, Evelien Duijst-Meester Redactie Annemarie de Feijter-Beukers, Henny Goedegebuure-Koelewijn Met medewerking van: Verschillende collega’s die vanuit hun expertise een inhoudelijke bijdrage hebben geleverd. Colofon De Haven Magazine Nummer 10, 2026 11 Zien wat er nog wel is 16 H et De Havenkompas: geeft richting aan kwaliteitsbeleid 20 Wat is voor u een goede dag? 22 De cijfers van 2025 25 Burendag Voorproef 27 Vertel uw verhaal 31 Tijd voor het verhaal 38 E en goede dag in kunst 45 T rainingstips voor mantelzorgers en naasten 46 Zoek de verschillen 50 Prikbord 5 Een goede dag op De Wieken 13 “Vallen hoort bij gewoon leven” 34 Een gezamenlijk verlangen 41 De ouderenzorg van morgen 47 “Elke dag een uitje” 19 T ussen de afwas, de uithaal en de schuldvraag, Jacoline Oussoren-van Zwet 29 Z orgen voor anderen begint met zorg voor jezelf, Susanne ter Haar 11 PAG. 5 PAG. 31 PAG. 34 PAG. In gesprek Columns 2

Goedendag “Goedendag”, ik zeg het vaak als begroeting. Wat ik daarmee wil zeggen, is: “Ik zie u en ik wens u iets goeds toe.” Met één woord wens je iemand niet alleen een prettige ochtend of middag, maar een goede dag als geheel. Dit Havenmagazine staat in het teken van zo’n goede dag. We vinden het belangrijk dat onze bewoners en cliënten die ook écht beleven. Natuurlijk zijn goede zorg, behandeling, verzorging en verpleging onmisbaar, maar een goede dag vraagt om meer. Om leven, ontmoetingen en verbinding. Daarom besteden we in De Haven veel aandacht aan activiteiten die iets toevoegen: samen een spelletje doen, muziek luisteren, een wandeling maken. Activiteiten die het ritme van de dag doorbreken, misschien herinneringen oproepen of juist nieuwe ervaringen mogelijk maken. Voor de één is dat een gezamenlijke activiteit, voor de ander juist een rustig moment met een boek of een goed gesprek. Deze momenten zijn niet in protocollen te vangen, maar maken wél het verschil tussen zomaar een dag en een goede dag. Dat is precies waar ons kwaliteitskompas voor staat. Ook hierover kunt u lezen in dit magazine. Ons kwaliteitskompas stelt kwaliteit van bestaan centraal. Want als iemand aan het einde van de dag kan zeggen: “Het was een goede dag”, dan hebben wij ons werk goed gedaan. Goedendag! Voorwoord Ben Post Manager financiën en kwaliteit Fotografie Jan Erkelens Fotografie Uitgever Zorg- en Wooncentrum De Haven Vormgeving De Bunschoter Advertenties & acquisitie De Bunschoter Drukwerk De Bunschoter Managementteam De Haven John Post, bestuurder Esther van Oort-Kruijsbergen, bestuurssecretaris Marieke Idema-Stulp, manager behandeldienst en specialist ouderengeneeskunde Ada Huijgen-Beukers, manager wonen met zorg Heleen Dixon-van den Hoogen, manager herstel en zorg thuis Martin Noordegraaf, manager facilitaire dienst Ben Post, manager financiën en kwaliteit Raad van toezicht Bert Koops, voorzitter Lia de Waard-Oudesluijs Willemien Dee Contact De Haven Op de ree 161 3752 GM Bunschoten www.dehaven.nu 033-2476700 info@dehaven.nu Aan de inhoud van dit magazine kunnen geen rechten worden ontleend. Contact met de redactie? Heeft u een vraag of een reactie naar aanleiding van een artikel in het De Haven Magazine? Dan kunt u contact opnemen via communicatie@dehaven.nu of 033-2476724. Op de coverfoto: Bewoner Peter de Graaf met medewerker Sef Muijs. 3

ZOEK JIJ EEN WERELDBAAN? Werken bij Heinen & Hopman betekent werken in een sfeervol familiebedrijf met internationale allure. We realiseren uitdagende projecten met innovatieve techniek die continu in ontwikkeling is. Net als onze technologie blijven ook onze mensen zich ontwikkelen. Daarom investeren we veel in kennis, samenwerking en groei. Om ons team te versterken zijn we op zoek naar meerdere project engineers, zowel starters als ervaren HVAC-specialisten. Daarnaast bieden we ook uitdagende BBL-trajecten, waarbij je werken en leren combineert en in de praktijk wordt opgeleid tot vakspecialist. Zo bouw je stap voor stap aan een mooie toekomst in de techniek. Scan de QR code en bekijk onze vacatures op www.werkenbijheinenhopman.nl. START JOUW CARRIERE, STAGE OF BBL-TRAJECT CARRIERE, STAGE Aangenaam voor elkaar. Scan de QR code en neem een kijkje op www.heinenhopmaninstallaties.nl Heinen & Hopman Installaties is gespecialiseerd in het realiseren en onderhouden van technische installaties in gebouwen waar mensen wonen, werken en verblijven. Wij zorgen voor veilige, comfortabele en betrouwbare installaties die bijdragen aan een prettig en gezond binnenklimaat. In omgevingen waar mensen dagelijks op techniek vertouwen, is het belangrijk dat alles goed functioneert. Vandaag én in de toekomst. Onze focus ligt op kwaliteit, betrouwbaarheid en duurzaamheid. Van klimaatbeheersing en ventilatie tot energieoplossingen: wij werken aan systemen die niet alleen vandaag werken, maar ook klaar zijn voor de toekomst. Wij nemen het volledige traject uit uw handen, van advies en realisatie tot service en onderhoud. Zo kunt u zich richten op wat echt belangrijk is.

Peters vrouw Marja ondersteunt haar man waar nodig. Een goede dag op De Wieken Tekst: Annemarie de Feijter-Beukers Op kleinschalige woongroep De Wieken gaat een goede dag voor Peter de Graaf vooral over contact, vertrouwdheid en een dagritme dat bij hem past. Zijn vrouw Marja blijft nauw betrokken en eerstverantwoordelijk verzorgende Tineke de Graaf ziet dagelijks hoe bewoners, naasten en medewerkers samen optrekken. Ook Sef Muijs, medewerker wonen met zorg, is een vast gezicht op de huiskamer. Samen vertellen zij hoe De Wieken voor Peter een plek werd waar hij zich thuis voelt. Veel mensen in Bunschoten kennen Peter van vroeger. Hij voetbalde jarenlang bij IJsselmeervogels en werkte in het onderwijs als leraar en later als directeur. Hij was en is een bekend gezicht in het dorp. In De Haven komt hij regelmatig mensen tegen die hem herkennen: oud-leerlingen, ouders van leerlingen of dorpsgenoten. Soms ontstaat er een kort gesprek, soms blijft het bij een glimlach of een handdruk. Voor Marja zijn dat waardevolle momenten. “Dan komt vroeger weer even dichtbij.” Dertien jaar geleden kreeg Peter een zwaar herseninfarct. Sindsdien is hij rechts verlamd en is spreken moeilijk geworden. Communiceren kost meer moeite en vraagt geduld. Toch lukt het vaak om elkaar te begrijpen. Marja en Peter zijn al meer dan dertig jaar samen. Ook nu praten 5

Samen met Sef ‘een bakkie’ doen. lastig is, begrijpen ze elkaar vaak nog steeds. “Uiteindelijk komen we eruit”, zegt Marja. Muziek speelt daarbij een bijzondere rol. Spreken is moeilijk, maar zingen kan Peter nog wel. Tijdens de kerstdienst in 2025 zong hij mee in het Havenkoor. Dat zijn momenten waarop hij zich op een andere manier kan uitdrukken. Voor Marja en de medewerkers zijn het herkenningspunten: hier zie je wie Peter is. Van thuis naar De Wieken Na zijn herseninfarct woonde Peter nog lange tijd thuis, samen met Marja. Dat ging jarenlang goed; de kinderen waren het huis uit en Peter ging naar de dagbesteding. Samen vonden ze manieren om het leven zo gewoon mogelijk te houden. Gaandeweg merkten ze dat dat steeds meer vroeg, en dat niet alles vanzelfsprekend bleef. Het werd zwaarder, voor Peter, maar ook voor Marja. “We hadden een ander toekomstbeeld, reizen met een campertje na onze pensionering bijvoorbeeld. Dat beeld moet je dan loslaten, een soort rouwverwerking, terwijl iemand er nog is.” Marja stelde de stap naar wonen met zorg zo lang mogelijk uit. “Je denkt steeds: het gaat nog wel. Nog even aankijken.” Tegelijk voelde ze dat de zorg steeds meer van haar vroeg. Niet alleen praktisch, maar ook mentaal. Alles draaide om plannen en vooruitdenken. “Het ging thuis echt niet meer.” De beslissing was geen momentopname, maar een proces van twijfelen en opnieuw afwegen. Alsof je iets loslaat wat je eigenlijk zou moeten blijven dragen. Toen De Wieken in beeld kwam, “Een goede dag zit vaak in kleine momenten: samen eten, bekende gezichten en ook rust.” 6

Op pad met de bewoners en familie. ging het ineens snel. Er kwam een plek vrij en de verhuizing volgde kort daarna. Nu, bijna vijf jaar later, is Marja blij dat Peter op De Wieken woont. Niet omdat het makkelijk was om die stap te zetten, maar omdat ze ziet dat hij hier op zijn plek is. Het leven ziet er dan wel anders uit dan vroeger, maar veel van wie hij is, is gebleven. Zijn gevoel voor humor, behoefte aan contact en zijn plezier in mensen om hem heen. Het leven op De Wieken speelt zich grotendeels af in de huiskamer van de woongroep. Bewoners lopen in en uit, kennen elkaar. Familie hoort erbij. Er wordt samen gekookt, samen gevierd, samen geleefd. Marja is nauw betrokken bij het leven op De Wieken. Ze is regelmatig in de huiskamer te vinden en doet vaak mee met gezamenlijke activiteiten. Ook gaat ze mee met uitstapjes, omdat ze het belangrijk vindt om die samen mee te maken. Tegelijk zoekt ze bewust de één op één momenten met Peter: samen zijn, een gesprek, even naar buiten of samen een ijsje eten bij de haven. Ook praktische dingen, zoals het verzorgen van zijn haar en nagels, neemt ze op zich. Dat zijn voor haar manieren om dichtbij te blijven als partner en als naaste. Levend verlies De benaming ‘levend verlies’ is geïntroduceerd door Manu Keirse. De term beschrijft de levenslange rouw die je meemaakt wanneer je zelf of een naaste getroffen wordt door een ziekte, beperking of omstandigheden die een grote impact hebben op je leven. In De Haven hebben we hier veel mee te maken. Het is verdriet dat altijd kan terugkomen, verwacht of onverwacht. En dat soms erger wordt door de jaren heen. Het gaat over gedachten hoe het leven anders had kunnen verlopen. Maar ook om het erkennen dat het beeld van uw toekomst (noodgedwongen) is veranderd. Heeft u te maken met levend verlies in uw omgeving en wilt u meer weten over dit thema? U kunt één van de boeken over dit onderwerp lezen: ‘Helpen bij verlies en verdriet’, Manu Keirse ‘Bevrijd je verdriet’, Henri Nouwen ‘Leven met verlies’, Drs. M.A. Buitink-Heijblom 7

Niet elke dag is hetzelfde In huis en op de groep is veel te doen. “Er is echt een mooi aanbod, jullie hebben een mooie club activiteitenbegeleiders”, zegt Marja. Toen Peter hier net kwam wonen deed hij vaker mee De Wieken in het kort De Wieken is een kleinschalige woongroep in De Haven voor mensen met lichamelijke problemen die veel nabijheid nodig hebben. Vaak is er ook sprake van psychische problematiek, bijvoorbeeld na een ongeluk of een herseninfarct. Bewoners hebben een eigen tweekamerappartement en maken gebruik van een gezamenlijke huiskamer met zithoek, keuken en eettafel. De opzet is kleinschalig en gericht op structuur, herkenning en een zo gewoon mogelijk dagelijks leven. Waar het kan, worden bewoners betrokken bij dagelijkse bezigheden. 8

dan nu. Zijn energie is minder geworden en prikkels komen harder binnen. Toch blijven activiteiten waardevol. Samen een voetbalwedstrijd kijken, het Valentijnsdiner of gewoon aan tafel zitten terwijl er om hem heen wordt gepraat. Marja ziet het meteen als het een goede dag is. Aan zijn houding, zijn ontspanning en aan hoe hij reageert op wat er om hem heen gebeurt. Ze weet ook dat dit niet elke dag hetzelfde is. De ene dag kan hij meer hebben dan de andere. Dat vraagt afstemming en soms ook het loslaten van verwachtingen. Voor eerstverantwoordelijk verzorgende Tineke de Graaf zit een goede dag in het herkennen van die signalen. In zien wanneer iemand de gezelligheid opzoekt en wanneer rust belangrijker is. Wat gisteren werkte hoeft vandaag niet te passen. Dat maakt hier werken zo mooi. “Je bent echt betrokken. Geen dag is hetzelfde, maar er is wel structuur. En je doet het samen, als team. Het is eigenlijk net een groot gezin. Je ziet elkaar elke dag, weet hoe iemand is en wat wel en niet werkt.” Groot gezin “Ja, het is hier net een groot gezin”, zegt Sef Muijs. “Sinds december werk ik op De Wieken, als medewerker wonen met zorg.” Ik doe eigenlijk alle taken die gedaan moeten worden in de huiskamer, zoals koken, koffiezetten, de vaatwasser in- en uitruimen, ook begeleid ik de bewoners tijdens eet- en drinkmomenten en ik zorg natuurlijk voor een gezellige sfeer,” lacht Sef. Peter lacht met hem mee en knikt bevestigend. Volgens hem past juist deze groep goed bij hem: zeven mannen bij elkaar, met een duidelijke dynamiek. “Dat klikt gewoon anders,” zegt hij. “De sfeer is directer.” Die directheid hoort bij samenleven, vindt hij. Net als thuis. Af en toe een woordenwisseling, een harde grap of iemand die even duidelijk moet zijn. “Je mag hier best grenzen aangeven”, zegt Sef. “Dat kunnen ze hebben. Het geeft juist rust.” In wat Sef vertelt, herkent Marja haar eigen ervaring: “de lijnen zijn kort en het contact is vanzelfsprekend, ook buiten vaste overlegmomenten”. Peter de Graaf met eerstverantwoordelijk verzorgende Tineke. 9

“We staan hier echt nauw in contact met de familie”, zegt Sef. “Dat is niet overal zo. Je merkt dat families zich gehoord voelen.” Voor Marja zit dat in kleine dingen: hoe er wordt gereageerd en meegedacht. Ze kan betrokken blijven, zonder steeds te hoeven uitleggen wat voor haar belangrijk is. Later op de dag komt de groep samen rond het avondeten. Peter zit aan tafel en volgt wat er gebeurt. Sef houdt overzicht en Tineke stemt af waar nodig. Ieder vanuit zijn eigen rol, dicht op het dagelijks leven. Hier wordt samen gezorgd. Zo wordt een dag een goede dag. 10

Vrijwilligersportret Zien wat er nog wel is Tekst: Henny Goedegebuure-Koelewijn Wat begon met tochtjes op de duofiets met een bewoner, kreeg onverwacht een mooi vervolg in De Haven. Op maandagmorgen ging Babs Visser vaak met een bevriende bewoner op pad met de duofiets. Toen het op een dag slecht weer was, stelde ze voor om binnen te gaan kijken bij de bewegingsles. Daar ontmoette Babs activiteitenbegeleider Helene Beukers. Die vroeg al snel of Babs als vrijwilliger wilde helpen bij de beweegactiviteiten voor bewoners met dementie. Daar hoefde ze niet lang over na te denken. “Ik was eigenlijk meteen verkocht.” Sindsdien assisteert Babs iedere week Helene bij deze beweegactiviteit. “Geen groep is hetzelfde. Veel uitleggen heeft vaak geen zin. Voordoen werkt beter.” Soms merken ze bij binnenkomst al dat bewoners weinig prikkels aankunnen. Dan kiezen ze bewust voor heel eenvoudige oefeningen. Er wordt bewogen met hulp van ballen en ballonnen. Tijdens het bewegen zingen de bewoners bekende liedjes mee. Juist die herkenbare muziek roept vaak mooie reacties op. “Sommigen zijn helemaal in zichzelf gekeerd. Maar zodra de muziek begint, zie je iets veranderen. Een hoofd komt omhoog, iemand gaat meezingen of soms zelfs een beetje dansen. Dan zie je iets opengaan.” Wat ook bijna altijd werkt, is het afsluiten met spreekwoorden. “We noemen een paar woorden en dan gebeurt er altijd iets bijzonders. Een bewoner die nog maar weinig reageert, kijkt op en maakt het spreekwoord af. Dat blijft mij verbazen.” Babs heeft veel ervaring met bewegen voor ouderen. Toch is dit werk anders. Soms komt zij bewoners tegen die ze van vroeger kent. “Dat vond ik in het begin best verdrietig en heftig”, zegt ze eerlijk, maar tegelijk ziet ze wat het bewegen en samen zingen voor hen doet. “Juist in die momenten zie ik hoeveel er nog aanwezig is en weet ik waarvoor ik dit doe. Dat geeft mij veel voldoening, ik ga elke week met veel plezier naar De Haven.” 11

Ansjovisweg 24 • 3751 BL Spakenburg T +31 (0)33-298 80 44 • E info.visgroothandel.com W www.visgroothandel.com veilige haven. Een HUYGEN MECHANISATIE B.V. Tel. (033) 298 21 60 www.huygenmech.nl - Storing/reparatie & onderhoud - Lassen, draaien, frezen, plaatbewerking - Reparatie (en nieuwe) hydrauliekslangen - Verkoop: Kranzle hogedrukreinigers Stootranden, palen en hekwerken TOTAALLEVERANCIER VOOR DE VOEDINGSMIDDELENINDUSTRIE met aandacht voor persoonlijke wensen Stijlvolle verzorging van begrafenissen met aandacht voor persoonlijke wensen • Vraag gratis boekje “Mijn Laatste Wensen” aan en bereken de kosten voor een begrafenis op onze website • Het juiste adres voor een vrijblijvende voorbespreking • Ongeacht waar u lid of verzekerd bent • Wij hebben een rouwkamer ter beschikking in het Wijkgebouw, welke dag en nacht toegankelijk is d.m.v. een eigen sleutel R.P. van Asselt I Colijnstraat 20 I 3752 AS I Spakenburg info@begrafenisverzorgingvanasselt.nl www.begrafenisverzorgingvanasselt.nl Tel. 033-2586120 / 06-26248611 (Dag en nacht bereikbaar) Dé specialist op het gebied van lijmwerk.

Renske Blokhuis-Hopman en Rianne Pijpers. “Vallen hoort bij gewoon leven” Tekst: Mieke Duijst-Mateboer “Hoe kunnen we verbeteren en waar kunnen we van leren?” Die vragen stellen Renske Blokhuis-Hopman en Rianne Pijpers voortdurend. Als kwaliteitsfunctionarissen houden ze zich bezig met de kwaliteit van bestaan van de cliënten van De Haven. Ze vertellen hoe zij verbeterpunten opsporen en leren van incidenten. “Kwaliteit van bestaan is meer dan alleen kwaliteit van zorg. Het gaat over de relatie tussen mensen, over welzijn en natuurlijk ook over de zorg”, vertelt Renske. Rianne vult aan: “We kijken naar alle lagen, want alles hangt met elkaar samen. Zo hebben we onlangs onderzoek gedaan naar de fysieke belasting in de wijkverpleging. Dat gaat over hoe medewerkers hun werk doen. Als zij dat op de juiste manier doen, draagt dat bij aan goede zorg. Het heeft dus allemaal met elkaar te maken.” Meten van kwaliteit Kwaliteit van bestaan is niet eenvoudig te meten. Toch zijn er diverse manieren om in beeld te krijgen hoe cliënten de kwaliteit ervaren. Een belangrijke bron is het cliënttevredenheids- Dossier kwaliteit 13

onderzoek. Renske: “De cliënten zijn vaak heel positief. Dat is fijn, maar ook lastig. Want we zijn natuurlijk niet volmaakt. We willen juist graag weten wat beter kan.” Daarom doet De Haven aanvullend onderzoek. Er vinden steeds vaker interviews plaats, zodat er meer diepgang ontstaat. Ook halen Renske en Rianne leerpunten op uit observaties op de afdelingen. Rianne: “We lopen bijvoorbeeld mee in de wijkverpleging of in een huiskamer. Ook spreken we met mantelzorgers over hun rol in de zorg, hoe zij dat ervaren en of dingen misschien anders kunnen.” Maaltijden Een goed voorbeeld is de kwaliteit van de maaltijden. Een paar jaar geleden bleek uit onderzoek dat bewoners daar minder tevreden over waren. Maar waardoor dat kwam, was niet duidelijk. Daarom zijn medewerkers die door lichamelijke problemen tijdelijk niet in de zorg konden werken, in gesprek gegaan met bewoners. Uit die gesprekken kwamen duidelijke verbeterpunten naar voren. Na zo’n onderzoek maken de kwaliteits- functionarissen een rapportage met aanbevelingen. Die bespreken zij met het managementteam. Daarna worden verbeteringen doorgevoerd. Bij de maaltijden heeft dat resultaat gehad. De tevredenheidsscore is inmiddels weer gestegen. Rianne: “Toch kun je niet iedereen tevredenstellen. De één wil om 17.00 uur eten en de ander liever om 17.30 uur. We proberen zoveel mogelijk mee te bewegen met wat een bewoner prettig vindt. Tegelijk moet het in een verpleeghuis als De Haven ook praktisch haalbaar zijn.” Incidenten melden In een zorginstelling komen incidenten regelmatig voor. Denk aan vallen, medicatiefouten en, minder vaak, agressie of vermissing. Tot vorig jaar moesten medewerkers al deze incidenten melden via een MIC-melding: een Melding Incident Cliënt. De afdeling kwaliteit bekeek daarna wat er was gebeurd en of aanpassingen nodig waren om herhaling te voorkomen. Omdat sommige incidenten vaak voorkomen, kostte dit veel tijd. Daardoor ontstond ook een belangrijke discussie: welke incidenten accepteren we, en welke niet? De Professionele Adviesraad (PAR) heeft hierin actief meegedacht. Renske legt uit: “Op hoge leeftijd hoort vallen soms ook bij het gewone leven. Als iemand met dementie uit bed valt omdat hij vergeten is dat hij niet meer kan lopen, dan kunnen we dat niet altijd voorkomen. Een MIC-melding maken 14

heeft dan weinig zin en kost vooral veel tijd.” Rianne: “Tijdens een multidisciplinair overleg kunnen zorgmedewerkers, artsen, psychologen en familie samen afspreken dat vallen voor deze cliënt een geaccepteerd risico is. Dat wordt dan vastgelegd in het dossier.” Zorgmedewerkers hoeven daarom niet meer automatisch alles te melden. Zij melden nu vooral de incidenten waar De Haven van kan leren. Als een cliënt bijvoorbeeld struikelt over een stofzuiger in de gang, is aanvullend onderzoek wél nodig. Waarom stond die stofzuiger daar? Kan dat anders? In zo’n situatie valt er iets te verbeteren. Maar in veel gevallen is melden niet meer nodig. Renske: “Dat is echt een grote verandering. Medewerkers moeten nu zelf een afweging maken met behulp van een vragenlijst. Jarenlang meldden zij alles. Daarom hebben we ruim de tijd genomen om deze werkwijze goed in te voeren.” Rianne: “We zetten de teamroleigenaren MIC hierbij ook in hun rol. Dit zijn medewerkers die in de teams verantwoordelijk zijn hiervoor. Zij krijgen van ons een duidelijke instructie en zij moeten dit verder brengen op de afdeling. Natuurlijk is het niet erg als medewerkers toch nog eens een overbodige MIC-melding doen. We verwachten wel dat het aantal MIC-meldingen in de loop van de tijd gaat dalen.” De incidenten die niet meer gemeld hoeven te worden, moeten nog wel gerapporteerd worden in het dossier. Maar er is verder geen aanvullend onderzoek meer. Dit vermindert de administratieve last. Rianne sluit af: “We moeten altijd kritisch met elkaar blijven nadenken: wat ben ik eigenlijk aan het doen? Draagt dit bij aan de kwaliteit van bestaan of doe ik dit alleen maar omdat het in het protocol staat? Wat leer ik hiervan? In een lerende organisatie als De Haven moeten we dit gesprek steeds blijven voeren.” Tips en tops Heeft u verbeterpunten voor De Haven? Dan horen wij die graag. Dat kan op verschillende manieren. • Geef uw verbeterpunten door aan de zorgmedewerker of teamleider van de afdeling. • Bent u niet tevreden over de afhandeling, of spreekt u liever met een onafhankelijke klachtenfunctionaris? Neem dan contact op met Marijke Heinen. Zij gaat vertrouwelijk met u in gesprek. U bereikt haar via maheinen@dehaven.nu of via de receptie: 033-2476700. • Wilt u een probleem bespreken met een externe cliëntvertrouwenspersoon? Dan kunt u contact opnemen met Janny Mewe-Breeman via jmewebreeman@icloud.com of 033 - 2981221. Gaat het over onvrijwillige zorg en de Wet zorg en dwang? Dan kunt u contact opnemen met Brigitte Stevens via 06 - 40508633 of 088 - 6781000. Zij bezoekt ook regelmatig de afdelingen. Deze bezoeken worden vooraf aangekondigd in de Havenberichten. • Daarnaast kunt u ieder jaar uw mening geven via het cliënttevredenheidsonderzoek. Uw eerlijke feedback helpt ons om onze zorg- en dienstverlening te verbeteren. Heeft u geen klachten of verbeterpunten? Dat is natuurlijk fijn. Een compliment aan uw zorgmedewerker wordt ook altijd gewaardeerd. 15

Het De Havenkompas: geeft richting aan kwaliteitsbeleid In 2024 is het Generiek Kwaliteitskompas voor de langdurige zorg ingevoerd. De Haven heeft dit vertaald naar een eigen De Havenkompas. Dat past bij de landelijke regels én bij de praktijk van onze organisatie. Zo maken we duidelijk wat goede zorg en kwaliteit voor De Haven betekenen. Kwaliteit van bestaan Centraal bij al ons handelen staat de kwaliteit van bestaan van de cliënten. Alles wat we doen, moet daaraan bijdragen. Kwaliteitsankers De vier kwaliteitsankers helpen ons om te werken aan kwaliteit van bestaan. Ze geven richting aan ons werk en helpen ons om te blijven leren en verbeteren. Bij elk anker horen duidelijke thema’s waar we op letten en waarop we beoordeeld kunnen worden. Zo maken we kwaliteit concreet en zichtbaar. Welbevinden cliënt: Voor ons begint kwaliteit bij de cliënt. We luisteren naar wensen, behoeften en ervaringen. Samen met inwoners en partners: We werken aan een gemeenschap, waarin voor elkaar zorgen heel normaal is. Daarom werken we samen met familie, vrijwilligers, zorg- en welzijnspartners en inwoners van Bunschoten. Betrokken en deskundige medewerkers: Goede zorg vraagt om betrokken en vakkundige medewerkers. Daarom blijven we investeren in ontwikkeling en samenwerking. Professionele organisatie: We zijn een organisatie die blijft leren. Zo kunnen we meegaan met veranderingen en goede zorg blijven bieden. 16

Om kwaliteit zichtbaar te maken, werken we met de Plan-Do-Check-Act-methode, ook wel PDCA genoemd. Daarmee blijven we steeds leren en verbeteren. We maken duidelijke afspraken, voeren die uit en kijken of het goed gaat. Waar nodig stellen we bij. Zo werken we in de hele organisatie stap voor stap aan betere kwaliteit, binnen al onze processen en binnen de vier kwaliteitsankers. Windrichtingen De vier windrichtingen geven richting aan ons werk. Ze helpen ons om koers te houden en te blijven bouwen aan kwaliteit van bestaan. De kwaliteitsankers zijn onze vaste basis. De windrichtingen bewegen mee met veranderingen in de samenleving, nieuwe inzichten en wat inwoners van Bunschoten nodig hebben. Dossier kwaliteit 17

Voor MKB en non‐profitorganisaties die waarde hechten aan continuïteit en veiligheid. Continue IT zorgt voor een stabiele en veilige IT-omgeving, met beheer en ondersteuning die aansluiten bij uw organisatie. Zo verkleinen we risico’s en zorgen we dat u kunt blijven doen waar het echt om draait. info@continue.it 085 - 822 23 24 www.continue.it Lees hoe Zorg- en Wooncentrum De Haven onze IT-diensten ervaart. Van luisteren naar schetsen, van ontwerp tot realisatie en exploitatie bureau bos ontzorgt Met onze integrale dienstverlening kunnen wij u tijdens alle fases van de bouw van dienst zijn: > Programma van eisen > Ontwerpen van de constructie > Bouwmanagement en begeleiding > Architectonisch ontwerp > Advisering bouwregelgeving en bouwfysica > Advies beheer en onderhoud > Ontwerp van de Installatie > Interieurontwerp > Ontwerpen van de constructie samen creëer je meer bureau bos is actief in de segmenten: leren, wonen, werken, zorgen, beleven en bewegen W bureaubos.nl T 035 541 63 42 E info@bureaubos.nl

Column Jacoline Oussoren-van Zwet Teamleider wonen met zorg Ik zie twee bewoners samen de afwas doen. Mevrouw Van Dam* wast met trillende handen af en mevrouw Ter Beek staat grappend te drogen. Het is zo’n beeld waarvan je denkt: dit is kleinschalig wonen. En tegelijk weet ik hoe kwetsbaar het is. Een eind verderop zit meneer Bakker. Hij zingt. Al uren dezelfde regel uit een psalm, hard en onafgebroken. Voor hem is het houvast, voor anderen is het bijna niet te verdragen. Ik zie het aan Sarah. Ze is moe. Ze probeert hem rustig te benaderen, maar de stemming slaat om. Mevrouw Pietersen raakt in paniek. Een bloemenvaas vliegt door de kamer. Dan komt haar dochter binnen. Ze ziet de scherven, hoort het gezang en ziet haar moeder zoals ze haar niet kent. “Waarom doen jullie niets?” vraagt ze. Ik voel de onmacht aan alle kanten. Families rouwen om iemand die er nog is. Boosheid blijkt vaak verdriet. Mijn rol zit precies daartussenin: er zijn voor het team én voor de familie die de grip kwijtraakt. Later zit Sarah bij het aanrecht met een glas water. Als ik vraag hoe het gaat, hoeft ze niets meer uit te leggen. We staan even stil bij wat dit werk met haar doet. Ik spreek ook de dochter. Niet over regels of afspraken, maar over gemis. Over hoe pijnlijk het is om je moeder zo te zien. Mijn werk zit niet in schema’s of roosters. Het zit in deze momenten. In de huiskamer, op de gang. Daar waar emoties door elkaar lopen en woorden soms tekortschieten. En morgen? Dan zingt meneer Bakker waarschijnlijk weer. Wij weten wat eronder zit. Daarom blijven we nabij, met aandacht, liefde en vakmanschap. Omdat achter de onmacht nog altijd de mens schuilgaat die ons, en zijn familie, harder nodig heeft dan ooit. *) De namen in dit artikel zijn verzonnen, in verband met de privacy van de bewoners en medewerkers. De situatie is wel levensecht. Tussen de afwas, de uithaal en de schuldvraag 19

“Wat is voor u een goede dag?” Tekst: Annemarie de Feijter-Beukers Met deze vraag op zak ging ik De Haven in. Enkele collega’s en bewoners vertellen graag wat voor hen een goede dag is. Anja Muijs, eerstverantwoordelijk verzorgende op een kleinschalige woongroep: “Een goede dag is voor mij als ik echt contact maak met een bewoner, zoals vanmorgen. We keken elkaar aan tijdens het aankleden. Haar ogen straalden en ik kreeg een grote glimlach. Het was zo’n mooi moment, dat maakt mij blij en ik geniet daar nog de hele dag van.” Mariska de Graaf-Ruizendaal, activiteitenbegeleider: “Een goede werkdag is voor mij als de bewoners met een glimlach de deur uit gaan.” Yvonne de Harder-Overeem, medewerker wonen met zorg: “Mijn eerste bakkie koffie in de zon, dat maakt mijn dag goed.” 20

Mevrouw Van de Bilt, bewoner: “Voor mij is een goede dag een dagje naar de stad. Daar kan ik ontzettend van genieten! En ik lig graag lekker in de zon, de warmte is heel fijn voor mijn pijnlijke gewrichten.” Kinderen van meneer Heinen, bewoner: “Wij genieten vooral als we zien hoe goed er voor onze vader gezorgd wordt in De Haven, de betrokkenheid van de medewerkers is top. Onze dag is goed, iedere keer weer als we zien dat het met vader goed gaat!” Meneer Mijnheer, cliënt afdeling voor eerstelijnsverblijf: “Een goede dag is als ik straks weer kan lopen zonder rollator na mijn heupoperatie. Ik hoop ook dat ik straks weer kan fietsen, daar geniet ik enorm van. Lekker in de natuur.” Mevrouw Zimmerman, bewoner: “Ik geniet van gezellig met elkaar eten in de huiskamer. Ook ga ik graag naar een activiteit, samenzijn maakt mijn dag goed.” Anita, vrijwilliger in de Brasserie: “Er zijn zoveel dingen die een ‘gewone’ dag goed maken, maar de zon zien opkomen boven het Eemmeer als ik met de hond aan het wandelen ben, is magisch.” 21

De cijfers van 2025 Tekst: Ben Post Cliënten We merken dat steeds meer zorg thuis wordt gegeven in plaats van in het verpleeghuis. Dat komt doordat ouderen langer thuis blijven wonen. Zo blijft het verpleeghuis vooral beschikbaar voor mensen die extra zorg nodig hebben. De Haven hielp in 2025 1.334 cliënten, iets meer dan in 2024. Het aantal mensen dat via de Wet langdurige zorg en zorgverzekeringswet thuis zorg ontvangen van wijkverpleging De Haven neemt toe. Resultaat Ons geld komt vooral uit zorgbudgetten. Daarnaast krijgen we subsidies, ontvangen we huur en hebben we andere inkomsten. In 2025 hebben we iets minder geld binnengekregen dan in 2024. Dit komt doordat de overheid en het zorgkantoor een korting hebben doorgevoerd op het budget en we minder subsidies hebben gekregen. Gelukkig hebben we onze kosten goed in de gaten gehouden en houden we toch geld over. Dit positieve resultaat is toegevoegd aan onze reserves en gebruiken we om de ouderenzorg in Bunschoten toekomstbestendig te maken. 1.3341.297 2025 2024 € 1.821.000 € 2.926.000 2025 2024 22

Medewerkers Onze medewerkers zijn heel belangrijk. Zonder hen kunnen we geen zorg geven. In 2025 werkten er 774 mensen bij ons. In 2024 waren dat er 742. We zijn blij met onze medewerkers en zij zijn ook blij met De Haven. Dat zie je terug in het aantal mensen dat vertrekt: dit is minder geworden, van 13% naar 12%. Dat is veel lager dan bij andere organisaties. Het ziekteverzuim was in 2025 5,5%, bijna hetzelfde als in 2024. Het aantal vrijwilligers is gestegen, we zijn hen heel dankbaar voor hun inzet. 2025 12% 2024 13% 742 774 2024 2025 13,6 12,8 2025 2024 Bestuur en administratie 33,1 30,6 2025 2024 Facilitaire dienst 189,4 185,5 2025 2024 Wonen met zorg 2025 12% 2024 13% 273 257 2025 2024 742 774 2024 2025 13,6 12,8 2025 2024 Bestuur en administratie 33,1 30,6 2025 2024 Facilitaire dienst 189,4 185,5 2025 2024 Wonen met zorg 102,7 104,2 2025 2024 Herstel en zorg thuis 14,5 13,3 2025 2024 Behandeldienst 2025 12% 2024 13% 273 257 2025 2024 742 774 2024 2025 13,6 12,8 2025 2024 Bestuur en administratie 33,1 30,6 2025 2024 Facilitaire dienst 189,4 185,5 2025 2024 Wonen met zorg 102,7 104,2 2025 2024 Herstel en zorg thuis 14,5 13,3 2025 2024 Behandeldienst Aantal medewerkers Aantal medewerkers in fte. Uitstroom medewerkers Vrijwilligers 23

STERK IN ONTWIKKELING WWW.DEBUNTE.NL

Burendag Voorproef Kent u uw buren? Heeft u een goede band met hen? Kunt u hen om hulp vragen of ondersteuning bieden als dat nodig is? Een zorgzame buurt is heel belangrijk. We hebben elkaar nodig: jongeren kunnen ouderen helpen, maar ouderen zijn ook van betekenis voor jongeren. Daarom organiseert De Haven, samen met De Boei en de lokale ANBO-PCOB, het evenement Burendag Voorproef. U krijgt inspiratie, tips en informatie om uw eigen buren beter te leren kennen en bij te staan. Op Burendag Voorproef is de Beleeftuin van De Haven opgedeeld in verschillende pleinen, zoals het horecaplein, het kinderplein en het informatieplein. Ook kunt u workshops volgen en u krijgen de eerste 150 bezoekers een goodiebag mee om thuis aan de slag te gaan met een zorgzame buurt. We besluiten de Burendag Voorproef met een gezellig optreden van het Visserskoor. Komt u ook? Inwoners van gemeente Bunschoten 25 september 2026 15.00 tot 19.00 uur Beleeftuin De Haven, Op de ree 161 in Bunschoten De Haven organiseert Burendag Voorproef samen met ANBO-PCOB en De Boei. 25

standaard superservice Altijd inruilmogelijkheden. Je fiets wordt altijd rijklaar geleverd. Montage van accessoires inbegrepen. Eerste servicebeurt inbegrepen. Korting op de volgende servicebeurten. Altijd een leenfiets. Zadel-omruilgarantie. Fiets-omruilgarantie. Vijf jaar garantie op e-bikes. En: fluitend wegfietsen. Standaard superveel extra service bij aankoop van een nieuwe fiets. Zuidwenk 82 3751 CG Spakenburg biketotaalspakenburg.nl Soesterweg 275-277 3812 AJ Amersfoort biketotaalamersfoort.nl Zandvoortweg 3 3741 BA Baarn biketotaalbaarn.nl JOUW SPECIALIST VOOR FIETSLEASE Koop je als particulier een e-bike bij Bike Totaal Steven Koelewijn, dan krijg je standaard 5 jaar garantie én de Standaard Superservice. Maar heb je ook al eens gedacht aan fietslease? Via je werk of als zzp’er rijd je vaak al voor een verrassend laag maandbedrag, inclusief onderhoud. In veel gevallen is dat goedkoper dan zelf kopen. En een leasefiets is inmiddels voor bijna iedereen toegankelijk. Wij zijn dé specialist in fietslease en helpen heel werkend Eemland op de fiets. Kom gerust langs voor advies of stuur een mail naar: lease@stevenkoelewijn.nl. Martin of Larry neemt graag contact met je op. Scan de QR-code voor nog veel meer informatie.

Vertel uw verhaal Tekst: Annemarie de Feijter-Beukers Het afgelopen halfjaar hebben we in De Haven extra aandacht besteed aan het onderwerp ‘Luisteren’, met als thema ‘Tijd voor het verhaal’. Dit doen we omdat we elkaar alleen goed kunnen helpen als we elkaar begrijpen en de tijd nemen om te luisteren. U kunt uw verhaal op verschillende manieren vertellen. Heeft u ook weleens dat u denkt: eigenlijk moet ik dit vastleggen voor later. Dat kan iets in uw eigen leven zijn. Een gebeurtenis die u aangrijpt, een grappige opmerking van een kind of kleinkind, een mooie zonsondergang of dat ene liedje van vroeger. Al die momenten samen vormen een belangrijk onderdeel van uw leven en zijn mooi om later op terug te kijken. Maar hoe pakt u dat aan? Uw levensverhaal vastleggen? Dat kan op veel manieren: • Een schrift: korte stukjes schrijven wanneer het uitkomt. • Een fotoboek of plakboek: foto’s met onderschriften vertellen vaak al genoeg. • Digitaal: in Word, via een notitie-app, of door spraakopnames te maken. • Herinneringskaartjes: elk kaartje een moment, persoon of plek. Kies een vorm die bij u past. Het gaat er niet om dat het compleet is. Kleine stukjes vertellen vaak het meest. Begin met één herinnering die u zo kunt oproepen. Het levensboek van De Haven Wie graag wat structuur wil om zijn of haar levensverhaal vast te leggen, kan gebruikmaken van het levensboek. Een simpele ringband, waarin thema’s als jeugd, gezin, werk, geloof en vrije tijd te vinden zijn. Vul in wat bij u past. Foto’s en kleine verhalen maken het persoonlijk. Het levensboek is bedoeld voor cliënten van De Haven, maar de aanpak werkt voor iedereen die zijn levensverhaal wil vastleggen. U kunt dit alleen of samen met iemand invullen. Alles mag in uw eigen tempo en op uw eigen manier. Wilt u starten of meer weten over het levensboek? U kunt het format van het levensboek downloaden op www.dehaven.nu/levensboek. 27

Thuis in elk seizoen ✅ Snelle levering & montage ✅ Specialist uit Bunschoten-Spakenburg ✅ 25+ jaar ervaring in de regio ✅ Gratis advies in onze showroom De Kronkels 20 3752 LM Bunschoten 033 299 99 22 koolooszonenhuis.nl Kom langs en krijg gratis advies in onze showroom! De kwaliteit die je zoekt. De service die je verdient. voor al uw binnen- en buitenzonwering! Haarbrug 10, 3751 LM Bunschoten-Spakenburg 033-299 02 92 | www.jpczonwering.nl 嘀愀欀最愀爀愀最攀 䈀氀漀欀栀甀椀猀 䬀氀愀渀琀攀渀 戀攀漀漀爀搀攀氀攀渀 漀渀猀 䈀攀搀爀椀樀昀 洀攀琀 攀攀渀㨀 㤀Ⰰ㈀ 刀甀椀洀 㔀 戀攀琀爀漀甀眀戀愀爀攀 漀挀挀愀猀椀漀渀猀 漀瀀 瘀漀漀爀爀愀愀搀 刀攀瀀愀爀愀琀椀攀 愀愀渀 愀氀氀攀 洀攀爀欀攀渀 愀甀琀漀ᤠ 猀 ☀ 氀攀愀猀攀ⴀ愀甀琀漀ᤠ 猀 䄀甀琀漀 漀渀搀攀爀栀漀甀搀 洀攀琀 戀攀栀漀甀搀 瘀愀渀 昀愀戀爀椀攀欀猀最愀爀愀渀琀椀攀 伀匀䌀䄀刀 嘀漀漀爀搀攀氀椀最 䄀甀琀漀瘀攀爀栀甀甀爀 吀爀攀欀栀愀愀欀挀攀渀琀爀甀洀 䈀甀渀猀挀栀漀琀攀渀 倀唀䌀䠀 ☀ 吀伀䴀伀匀 䔀氀攀欀琀爀椀猀挀栀攀 昀椀攀琀猀攀渀

Column Susanne ter Haar Arbo- en preventieadviseur Je kent het vast wel, sta je gezellig op verjaardag en dan komt een familielid van één van je bewoners naast je staan. Voor je het weet word je in je vrije tijd gevraagd of ze je even kan spreken over haar moeder. “Ik ben niet helemaal tevreden over hoe je met mijn moeder omging woensdag.” Voor je het doorhebt, moet je je buiten werktijd verantwoorden, sta je te luisteren en begrip te tonen. Of je loopt in de supermarkt en iemand tikt je aan om iets te bespreken over het werk. Het voelt bijna vanzelfsprekend dat je luistert en reageert, omdat je gewend bent zorg te dragen en niemand teleur wilt stellen. Dit soort momenten laten zien dat veilig en gezond werken niet alleen gaat over regels en protocollen, maar juist ook over risico’s die er langzaam insluipen en die van invloed kunnen zijn op je fysieke en mentale gezondheid. Vaak realiseren mensen zich dat niet meteen, omdat het geleidelijk gebeurt en pas na verloop van tijd zichtbaar wordt: spanning die ongemerkt meekomt van werk naar privé, werkdruk die zich langzaam opstapelt, fysieke belasting die zich ophoopt, of ongewenst gedrag op de werkvloer waarbij grenzen worden verlegd en je denkt ‘het hoort erbij’. Beetje bij beetje merk je dat het te veel wordt. Energie en gezondheid komen onder druk te staan. In mijn werk richt ik me juist op bewustwording, in gesprek gaan en kijken waar risico’s zitten. Door samen te onderzoeken wat het werk van mensen vraagt en wat nodig is om het veilig en gezond vol te houden. Dit doen we door het in kaart brengen van risico’s via een Risico-Inventarisatie & Evaluatie (RI&E). Zo kan het team zelf gericht werken aan oplossingen en verbeteringen, om verzuim en uitstroom te voorkomen. Dat kan ik natuurlijk niet alleen. Veilig en gezond werken is iets dat we samen doen door te signaleren, vragen te stellen, grenzen aan te geven en mee te denken over oplossingen! Zorgen voor anderen begint met zorg voor jezelf 29

Werken als elektromonteur op bijzondere locaties zoals bij De Haven? Spot on en scan de QR‑code Zet jouw talent in de spotlights Huur je een 6- of 10persoonssloep en ontdek het prachtige Eemmeer! Na een korte instructie vaar je zelf het water op en geniet je van rust, ruimte en de natuur. Bij Jachthaven Nieuwboer www.jachthavennieuwboer.nl/verhuur/sloep-huren HUUR EEN SLOEP Meer informatie & boeken JUDITH STROOIJ UITVAARTBEGELEIDING •Persoonlijke begeleiding bij begrafenis en crematie • Een eigen familiekamer voor een waardige rouwperiode • Zorgvuldige hulp bij het declareren van uw verzekering Tijd, aandacht en rust " Een afscheid dat past bij het leven dat geleefd is" judithstrooij.nl • info@judithstrooij.nl 0610516962 (24/7 bereikbaar)

Tijd voor het verhaal Van marinier naar De Haven Peter Ruizendaal maakte als jonge man zijn jongensdroom waar: hij werd marinier. Na dertien jaar bij Defensie koos hij bewust voor zijn gezin en voor regelmaat. Nu werkt hij met dezelfde toewijding bij de technische dienst van De Haven. Voor Peter Ruizendaal was het al jong duidelijk: “Ik wilde marinier worden”. Toch koos hij na de middelbare school eerst voor de techniek. Toen hij twintig was, meldde hij zich alsnog aan bij het Korps Mariniers. Na geslaagd te zijn voor verschillende zware testen, begon de opleiding van bijna een jaar. “Een tijd waarin ik van dag tot dag leefde, niet wetende of ik het zou volbrengen.” Maar na afloop mocht hij de begeerde blauwe baret met rood vlak in ontvangst nemen. Hij was marinier eerste klasse. In de dertien jaar die volgden, werd hij regelmatig uitgezonden en volgde hij verschillende trainingen in de bergen en jungle. Hij behaalde een brevet in parachutespringen en werd eveneens munitietechnicus. Nu werkt Peter alweer drie jaar bij de technische dienst van De Haven. Die overstap maakte hij bewust, voor zijn gezin. Het leven als marinier vroeg veel. Bij De Haven vond hij meer regelmaat. Maar wat hij meenam uit die tijd, gebruikt hij nog elke dag: structuur, nuchterheid en altijd denken in oplossingen. Tekst: Henny Goedegebuure-Koelewijn Iedereen heeft een verhaal, ook onze medewerkers. Op deze pagina’s leert u enkele van hen van een nieuwe kant kennen. Tijd voor het verhaal! 31

Bakken als afleiding Taarten bakken is voor Anzhela Nenko meer dan een hobby. Het is iets waar ze rustig van wordt. “Ik kijk naar een foto en dan kan ik het zelf maken.” Bijna vier jaar geleden vluchtte zij vanuit Oekraïne naar Nederland. Haar stad Cherson, in de buurt van de Krim, is bezet door de Russen. Teruggaan kan nog steeds niet. Haar moeder van 82 jaar woont nog in Oekraïne. Anzhela’s zus zorgt voor haar. Zelf woont Anzhela nu met haar achttienjarige zoon in Nederland en werkt zij sinds juni 2022 in de huishouding van De Haven. Het bestaan in Nederland is niet altijd makkelijk. Dan is de afleiding van het bakken fijn. Vooral Oekraïense taarten maakt ze graag. “Wij hebben onze eigen recepten. Heel anders dan in Nederland.” Ze noemt bijvoorbeeld biscuitgebak, chocoladetaart en de bekende Napoleontaart, opgebouwd uit flinterdunne lagen gebakken krokant bladerdeeg gevuld met banketbakkersroom. Anzhela mist haar familie en haar thuis. Ze verloor haar bezittingen en haar vriend raakte aan het front zwaargewond. Dat geeft haar veel verdriet. Toch probeert Anzhela verder te gaan. Ze is blij met haar werk in De Haven. “Zo verdien ik geld om mijn familie in Oekraïne te helpen. Maar het gemis blijft groot.” 32

Leven in de brouwerij Soms begint een hobby heel klein. Voor Sicco Klamer, medewerker van de technische dienst van De Haven, begon het ooit met een cadeau: een eenvoudig bierbrouwpakket van zijn vrouw, dochter en zoon. “Daarmee brouwde ik thuis in de keuken met een pan, een gasstel en kleine hoeveelheden graan, hop, gist en water mijn eerste liters bier.” Wat begon als een probeersel, groeide uit tot een passie. “Ik brouw het bier niet met kant-en-klare mixen.” Het graan koopt hij inmiddels in grote zakken en weegt hij af volgens een recept dat hij zelf samenstelt. “Daarbij gebruik ik mijn eigen ervaring, ideeën van internet en soms ook AI.” Precies dat proces van experimenteren spreekt hem aan. Sicco houdt van uitproberen, aanpassen en verbeteren. “Ik vind het leuk om te ontdekken wat een kleine verandering doet met de smaak.“ Inmiddels heeft hij thuis een kleine brouwerij in een aparte ruimte. Met ketels, vergistingskasten, eigen bieretiketten en kratjes. Toch hoeft het voor hem geen werk te worden. “Ik ben benaderd door een café, maar sloeg dat af. Het plezier zit voor mij juist in de vrijheid, het experiment en het steeds opnieuw iets moois maken. En ik geniet ervan om mijn zelfgebrouwen bier samen met familie en vrienden te drinken. 33

Een gezamenlijk verlangen Tekst: Mieke Duijst-Mateboer Bidden voor het eten, een Bijbelstudie met de afdeling, met een bewoner een christelijk lied zingen. Dit is dagelijkse kost in De Haven. In een samenleving die het christelijk geloof steeds meer loslaat, is dit bijzonder. Maar wat betekent onze christelijke identiteit vandaag en hoe leggen we die vast? Hierover gaan Sharon Heek, Floor Blaauw en Gijs Veldhuizen samen in gesprek. De aanleiding is dat in de tweede helft van 2026 de nieuwe strategische koers van De Haven wordt vastgesteld. Vooraf wilde het managementteam eerst scherp krijgen wat de identiteit van De Haven precies is. Want als je weet wie je bent en waar je voor staat, kun je makkelijker je koers bepalen. Daarom kwam er een werkgroep, met onder anderen wijkverpleegkundige en zorgbemiddelaar Sharon Heek en geestelijk verzorger Floor Blaauw. Gijs Veldhuizen dacht namens de cliëntenraad mee met een klankbordgroep. Het proces begon bij de statuten. Sharon: “Ik moest wel even wennen aan het taalgebruik. Maar hoe vaker ik het hoorde, hoe mooier ik het Floor Blaauw, Gijs Veldhuizen en Sharon Heek-Evers. 34

begon te vinden.” Allerlei stukken moesten de werkgroepleden doorlezen. Van daaruit keken de leden niet alleen naar wat De Haven belijdt, maar ook naar wat medewerkers en bewoners in de praktijk ervaren. Sharon constateerde: “We zagen allemaal dat we onze christelijke identiteit door het hele huis zien. Dat was een mooie en samenbindende start. Natuurlijk zie je ook zaken die niet overeenkomen, daar kun je met elkaar het gesprek over voeren.” Gemeenschappelijke basis In de gesprekken bleek al snel dat woorden ertoe doen. Welke woorden passen bij De Haven? En bedoelen we daar ook hetzelfde mee? Floor: “We hebben veel gesprekken gevoerd over woorden. Wat bedoelen we er precies mee? Navolger zijn van Christus, betekent dat voor jou hetzelfde als voor mij?” Gijs herkent dit: “In ons groepje in de klankbordgroep hadden we het over menslievende zorg, wat betekent dat? Daar zijn we toen diep ingedoken.” Floor: “Het mooie was dat er altijd de ruimte was voor de mening van de ander. Op sommige momenten is het ook wel kwetsbaar, je komt verschillen tegen. Elk waardevol proces heeft dat, denk ik. Maar je moet er met elkaar doorheen, en dat kon ook. We zijn altijd op zoek geweest naar die gemeenschappelijke basis.” Gijs vertelt dat hij bijzonder getroffen was door het gezamenlijke verlangen van de betrokken medewerkers: “De verbondenheid met elkaar, dat was heel bijzonder. Er zaten misschien wel dertig mensen in de klankbordgroep, maar dan toch zoveel eensgezindheid en een hartelijk verlangen om hiermee bezig te zijn. Dat was mooi.” Sharon herkent dit: “Ik vind het zo mooi dat we van de organisatie ruimte krijgen om hiermee bezig te zijn, dat het managementteam dit echt belangrijk vindt. Bij menig organisatie wordt beleid van bovenaf vastgesteld en we gaan weer door met waar we mee bezig waren.” Het resultaat van al deze gesprekken wordt de komende tijd uitgewerkt. De werken van menslievende zorg, afgeleid van de werken van barmhartigheid uit Mattheüs 25, krijgen hierin een prominente plek. Floor: “We hebben eerst uitgezocht waar we in geworteld zijn. Pas als dat duidelijk is, kun je ook werken aan de uitingsvormen, de vrucht.” Vrijheid van bewoners Een van de gespreksonderwerpen is de individuele vrijheid van bewoners. Iedereen mag bij De Haven wonen, welke geloofsovertuiging iemand ook heeft. Sharon: “Iedereen is welkom, net zoals bij Jezus.” Tegelijk kan dat spanning meebrengen: in hoeverre werk je bijvoorbeeld mee aan religieuze rituelen van bewoners? Gijs: “Je moet van tevoren goed uitleggen dat dit een christelijk verpleeghuis is, met bepaalde omgangsnormen en kaders. Dan weten mensen waar ze voor kiezen.” Dan nog kun je te maken krijgen met nieuwe situaties. Niet alles is in regels vast te leggen. Sharon: “In de wijkverpleging weet je altijd dat je op bezoek bent bij je cliënt. Ik kan me voorstellen dat dit in het verpleeghuis anders voelt. We hebben erover gesproken wat het betekent dat de kamer van de bewoner is, waar jij als medewerker te gast bent.” Als een situatie lastig voelt, moet je erover kunnen praten. Daarom komt er ook een identiteitscommissie. Floor: “Bij die commissie kun je straks onder andere ingewikkelde vraagstukken voorleggen.” Mattheüs 25: 35 en 36 “Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” 35

Mevrouw Beekhuis geniet ervan om samen met Floor in de Bijbel te lezen. Meerwaarde van christelijke zorg Gijs stelt de andere twee een vraag: “Wat is volgens jullie de meerwaarde van christelijke zorg? Wat maakt christelijke zorg anders dan ‘gewone’ zorg?” Floor: “Ik denk daar vaker over na, ik kan het nog niet goed zeggen. Maar het heeft ermee te maken dat wij de hele mens zien. Een mens bestaat uit meerdere lagen en die hebben allemaal op hun eigen manier zorg nodig. Dat onderschrijven we en die zorg geven we ook. Dat drijft mij in mijn werk. Een mens heeft een lichaam, een geest en een ziel. En die ziel wordt in de toekomst verenigd met God.” Gijs: “Met lichaam en ziel.” Floor: “Ik sta vaak aan een sterfbed. Het raakt me als ik zie wat voor troost en houvast het geeft als je dat laatste stukje van je leven met God door kunt gaan. We hebben het perspectief dat God de God is van herstel, en dat Hij eens alles nieuw zal maken. Het is een kracht dat we dat hier samen dragen. Dat is een realiteit te midden van een gebroken werkelijkheid. Dat beleef ik hier, dat zal in een andere instelling anders zijn.” Als lid van de cliëntenraad heeft Gijs het beleidsstuk doorgenomen. “Het voelt wel heel volmaakt. Kunnen we dit wel?” Floor: “Ik heb op geen enkele manier het idee dat ik een superchristen zou kunnen zijn. Als ik dicht bij de bron blijf en wortel in Christus, dan vloeit het daaruit voort. Je bent geen dingen aan het grijpen, maar je bent in beweging vanuit Hem. Het brengt me ook steeds weer terug bij Hem. Juist het feit dat ik een kwetsbaar en gebrekkig mens ben, brengt me steeds weer terug bij de Here God. Het beleidsstuk hoeft geen spannend ideaal te zijn, maar het beschrijft ons gezamenlijke verlangen.” 36

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=