TUSSEN WAL EN THUIS Onregelmatige diensten, vroege afvaarten, bereikbaar zijn bij calamiteiten, werken in weekenden en op feestdagen, voor veel collega’s van de veerdienst hoort het er gewoon bij. Maar dat ‘gewoon’ vraagt wel iets: schakelen. Tussen werk en privé, tussen paraat staan en loslaten, tussen verantwoordelijkheid en rust. In dit artikel komen collega’s kort aan het woord over hoe zij hun eigen grenzen bewaken. Over kleine afspraken, vaste rituelen en het belang van balans. Persoonlijke verhalen van mensen die dagelijks zorgen dat alles blijft draaien en die thuis ook gewoon zichzelf willen zijn. Schakel tussen werk en privé: medewerkers van Wagenborg aan het woord Bianca Bronsema Havenkantoor Schiermonnikoog Bianca werkt op Schiermonnikoog, maar woont aan de wal. Vanuit het havenkantoor zorgt zij voor een soepel verloop van de in- en ontscheping van passagiers en voertuigen. Voor haar functie overnacht ze twee à drie nachten per week op het eiland. “De fysieke afstand helpt mij om te schakelen”, vertelt ze. “Als ik met de boot terug naar de wal ga, laat ik het werk ook echt achter.” Die balans was niet altijd vanzelfsprekend. “Ik ben bewust minder gaan werken, omdat de verhouding tussen werk en privé niet goed meer voelde. Door beter naar mijn eigen gevoel te luisteren, bewaak ik mijn grenzen nu beter.” Haar rooster wisselt per week, waardoor plannen met familie en vrienden soms een puzzel is. “Wat de ene week kan, lukt de volgende week niet. Dat vraagt flexibiliteit van iedereen.” Vrije dagen gebruikt ze bewust om op te laden. “Ik probeer niet met werk bezig te zijn. Na intensieve dagen geniet ik van een saunabezoek of een lange wandeling met een vriendin. Dan maak ik mijn hoofd echt leeg.” Floor Bierma Communicatieadviseur Als communicatieadviseur zorgt Floor ervoor dat passagiers en collega’s beschikken over actuele informatie rondom de veerdienst, ook als er onverwachte situaties zijn. Om de week draait ze een bereikbaarheidsdienst. “Tijdens zo’n week probeer ik mijn avonden zo normaal mogelijk in te richten. Ik lees, sport of maak een wandeling. Het enige verschil is dat mijn werktelefoon binnen handbereik ligt.” Als ze écht vrij is, blijft die telefoon thuis. “Ik open geen werkmail en reageer niet op berichten. Dat wacht tot mijn volgende werkdag.” Tijdens een bereikbaarheidsdienst houdt ze wél een vinger aan de pols. “Aan het eind van de dag check ik soms de waterstanden. Je kunt niet alles voorspellen, maar vaak zie je wel aankomen of er iets speelt.” Vrienden moeten lachen als ze haar met laptop bij een etentje zien verschijnen.“Dan weten ze eigenlijk al hoe laat het is. Als hij echt open moet, vinden ze het iets minder grappig.” Haar ultieme ontspanmoment? “Dat ik in het weekend mijn werktelefoon niet naast mijn bed hoef te leggen.” Pascal Boorsma Verkeersleider havenkantoor Nes Voor Pascal is de grens tussen werk en privé duidelijk. “Zodra ik mijn werkkleding uittrek, ben ik ook echt vrij.” Als verkeersleider in Nes checkt hij passagiers en voertuigen in en zorgt hij samen met de bemanning voor een veilige en vlotte afvaart. Maar thuis laat hij dat los. “Mijn werk blijft in Nes. De volgende dienst pak ik het weer op.” Onregelmatige werktijden vroegen in het begin wel wat gewenning. “Vooral samen warm eten is soms een puzzel. Gelukkig zit er structuur in de roosters.” Zijn eigen grens bewaakt hij door zich niet druk te maken over zaken waar hij geen invloed op heeft. “Dat scheelt een hoop energie.” Na een serie vroege diensten is uitslapen al een cadeau. En echt ontspannen? “Een blokje om door de duinen of het bos. Even naar buiten en genieten van de natuur.” Theo Terpstra Hoofd operationele dienst Als hoofd operationele dienst is Theo verantwoordelijk voor de volledige uitvoering van de varende dienst: van bemanning tot planning en havenkantoren. “Waar mijn medewerkers zijn, daar ligt mijn werk.” Dat betekent ook consignatiediensten en bereikbaar zijn bij storm, hoogwater of ijsvorming. “Een strikte scheiding tussen werk en privé is er niet altijd. Mijn telefoon staat in principe aan. Als ik niet opneem, bel ik terug.” Thuis is men gewend aan onregelmatigheid. Zijn partner werkt in de zorg. “Heldere afspraken zijn essentieel. We hebben een planbord op de koelkast waarop iedereen zijn rooster invult. Zo weet je waar je aan toe bent.” Ontspanning zoekt Theo in de survivalsport. “Drie keer per week trainen, grenzen opzoeken en mijn hoofd leegmaken. Daarnaast geef ik ook training aan beginnende survivalrunners. Dat is voor mij de perfecte uitlaatklep.” 38 I Wagenborg Details Lente 2026 Wagenborg Details Lente 2026 I 39
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=