Immunodiversiteit Je krijgt de diagnose coeliakie. Soms na een lange zoektocht langs klachten, onderzoeken en twijfel. Uiteindelijk vindt een arts wat er aan de hand is: een auto-immuunziekte, voor de rest van je leven. En dan komt het advies dat tegelijk simpel en keihard is: glutenvrij eten. Altijd. Overal. Strikt. Veel artsen kijken daar bijna verontschuldigend bij. Niet omdat ze de ernst niet zien, maar omdat hun gereedschapskist hier ophoudt. Want o jee: coeliakie is niet te fixen. Hooguit onder controle te houden. Met dat vermaledijde glutenvrije eten. En daarmee verandert niet alleen je bord, maar je hele sociale leven. Gluten zit namelijk in de hoeksteen van ons Neder- landse eetpatroon: brood. En ook in pasta, koekjes, bier. En in nog veel meer waar je het niet verwacht. Dus kun je nooit meer spontaan meedoen met al die eetmomenten. Je moet alert zijn, vragen stellen, uitleggen, controleren. Je moet de gezelligheid onderbreken met zinnen die niemand graag uitspreekt: • Is dit echt glutenvrij? • Is dit niet in dezelfde oven gebakken? • Is het snijplankje schoon? En het ongemak zit niet alleen in het vragen. Elke keer voel je het een beetje. Een zucht. Een blik. Ongeduldige stilte. Of juist die goedbedoelde, maar pijnlijke lichtheid: ‘Ach, één keertje kan toch wel?’ In onze Nederlandse context ben je iemand die ‘zeurt’ over het eten. Iemand die moeilijk doet. En voor je het weet ga je dat ook van jezélf denken. Want je ziekte is onzichtbaar. Dus lijkt het alsof je een voorkeur hebt, geen noodzaak. Maar wacht even. Ben je dan echt zo anders dan anderen? Voor mensen die neurologisch een beetje buiten het gemiddelde vallen, gebruiken we inmiddels het woord neurodiversiteit. Een variatie, geen fout. Ook ons immuunsysteem kent vele varianten: er is sprake van immunodiversiteit. Coeliakie is een van die varianten. Want ons immuunsysteem kent vele varianten en het immuunsysteem is bij coeliakie net iets anders afgesteld. En ‘net iets anders afgesteld’ betekent niet meteen ‘raar’. Het immuunsysteem van iemand met coeliakie reageert nu eenmaal heftig op het eiwit gluten. Dat is geen karaktertrek. Geen dieet-hype. Het is een lichamelijke realiteit. En dan wordt het perspectief ineens helder: dat je niet altijd en overal zomaar kunt mee-eten, ligt niet aan jou. Het ligt aan een wereld die nog niet goed heeft geleerd om met die variatie van normaal om te gaan. Dus die wereld mag dat gaan leren, namelijk dat voor sommige mensen dan de rekensom begint: kruimels, plank, mes, boter. Niet omdat ze zeuren, maar omdat hun lijf geen marge kent. Als iemand zegt: ‘Ik moet glutenvrij’, hoor dan geen voorkeur, maar een uitnodiging om samen te bepalen hoe iemand tóch kan meedoen. Reageer niet met een zucht, maar met: ‘Wat goed dat je het zegt. We regelen het.’ Dan is iemand niet meer ‘degene die moeilijk doet’. Maar gewoon deel van het gezelschap. Wie samen wil eten, moet samen ruimte maken. Dat geeft vrijheid. Om niet steeds op scherp te hoeven staan. Dan wordt het weer gewoon wat het altijd had moeten zijn: samen eten. Onbevangen. Met elkaar. Het begin is er. Floris van Overveld NCV-directeur 15 GLUTENVRIJ JUNI 2026 uw voedingsspecialist dat is glutenvrij Genieten, zonder zorgen! Met de Mini Wraps stel je een eenvoudige én volwaardige lunch samen of een heerlijke snack voor on the go. Vind deze wraps terug in de Damhert rayon of het broodschap van je betere supermarkt. Bezoek onze webshop op www.damhert.com. Bron van vezels SCAN ME ! geniet heerlijk glutenvrij www.cereal.nl
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=