25 goede ontvangst en een goede opleiding zowel in theorie als praktijk. Die praktijk was wapenonderricht met de bijbehorende schietoefeningen. Het ISK Infanterie Schiet Kamp (ISK), de Mijnenschool in Reek en nog wat meer praktijk. De gehele opleidingsperiode was goed gevuld en georganiseerd. Onze vertrekdatum was vastgesteld op 23 mei 1995. De avond voorafgaand aan het eigenlijke vertrek was de familie aanwezig en, dat was voor mij een verrassing, een afvaardiging van 420 Hospcie. Dat had ik helemaal niet verwacht. Per slot van rekening was ik daar maar een "doorganger". Tevens het aanbod dat als m'n vrouw vervoer nodig had, even bellen en we regelen het. De avond zelf was gezellig en ging vlug om maar dat heb je altijd zo vlak voor het vertrek. De meeste spullen waren al weg of reeds op de plaats van bestemming, Split Kroatië/ voormalig Joegoslavië (Yoego), en wij kwamen eraan. De volgende ochtend vroeg op en gereed maken voor vertrek, eerst per bus naar het vliegveld van Woensdrecht en vandaar per Hercules C-130 naar Yoego. En zo vertrekken we dan om 09.00 uur in een volle bus naar het vliegveld Woensdrecht, waar een Hercules van het type C-130 van de Belgische Luchtmacht ons naar Joegoslavië zal brengen. Een uur later zitten we in de lucht richting Split. De vlucht zelf is nogal saai, veel lawaai, geen bediening, simpele zetels en in het midden vracht. Eigenlijk een herhaling van Cambodja met dien verstande dat deze bemanning Nederlands sprak het vliegtuig niet wit was maar in de camouflagekleuren van de Belgische Luchtmacht. Na ca 2,5 uur vliegen wordt de landing ingezet en even later staan we in Kroatië in Split, een toeristenplaats, althans dat was het voor de oorlog. Van die oorlog is hier weinig te merken. We volgen de normale douane procedure en worden dan opgevangen door een aantal collega's die ons eerst naar ons nachtverblijf brengen. Maar eerst nog even het kogelwerende vest, wapen en munitie ophalen op "Log base Split". Hier lag ook onze reeds vooruit gezonden bagage. Vervolgens deze bagage in de daarvoor bestemde 4 tonner. Ons logiesadres blijkt het Palace hotel te zijn in Split. Echt een vakantie hotel met alles erop en eraan. Hier worden we voorzien van de UN-IDkaart en evt. VN-rijbewijs. Nou is zo'n ding wel handig als je eens op stap wilt, dus op basis van het "oude" UNTAC-rijbewijs (van de missie in Cambodja) kreeg ik ook een UNPROFOR-rijbewijs. Kon eigenlijk helemaal niet, immers ik was niet in het bezit van een Nederlands militair rijbewijs en dat was een vereiste. Maar ik gokte erop dat "ze" dat niet door zouden hebben en dat klopte dan ook feilloos. En toen waren we "vrij". Maar Split mochten we niet in. Later bleek dat UNPROFOR (UN-Protection Force) niet zo geliefd was in Split. Een fenomeen dat zich niet alleen beperkte tot Split maar eigenlijk tot heel voormalige Joegoslavië. Dus vermaakten we ons langs het water. We keken uit over een baai en de temperatuur was ook heerlijk zo'n 20 -22 graden, je waande je echt op vakantie maar dan wel in een camouflagepak en met blauwe baret. è En toen waren we "vrij". Maar Split mochten we niet in. Later bleek dat UNPROFOR niet zo geliefd was in Split.
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=