weer veel koffie, ijs en zoetigheid. Dat maakt iedere periode anders.” Op de route naar Schiermonnikoog is de dynamiek net iets anders. Daar zijn het niet grote evenementen die voor pieken zorgen, maar natuur, wandelingen, concerten en concoursen. “Het is een ander soort drukte”, vertelt Reinder. “Rustiger misschien, maar zeker niet minder gezellig.” Bekende gezichten Juist die gezelligheid ontstaat door de mensen. Beide bedrijven werken met een vaste groep medewerkers die vaak al jarenlang meegaan. Passagiers herkennen hen, maken een praatje en weten soms zelfs hun naam. “Voor veel vaste reizigers hoort dat erbij”, zegt Patrick. “Ze zien bekende gezichten en voelen zich meteen thuis.” Volgens Reinder vervullen de horecamedewerkers daardoor ongemerkt nog een andere rol. “We zijn een zelfstandig bedrijf, maar veel mensen denken dat wij bij Wagenborg werken. We beantwoorden vragen over het eiland, wijzen mensen de weg en helpen waar nodig. Eigenlijk ben je ook een soort wandelende VVV.” Van rondlopende koffiekan tot barista In de afgelopen decennia veranderde de horeca aan boord flink. Waar vroeger met een koffiekan en gevulde koeken langs de passagiers werd gelopen, kiezen reizigers nu uit een breed assortiment met verse broodjes, snacks, gekoelde producten en goede koffie. Vooral die koffie kreeg veel aandacht. “We werken net als Rebos inmiddels met bonenautomaten”, vertelt Patrick. “Dat verschil proef je echt.” Goede koffie hoort bij de beleving van de overtocht, beamen beide horecamannen. En sommige klassiekers blijven onverminderd populair. De gehaktbal wordt steevast geprezen en voor veel vaste reizigers is een kopje koffie met een gevulde koek nog altijd een geliefde traditie aan boord. Achter de schermen blijft het echter puzzelen. De beschikbare ruimte is beperkt en ook koel- en vriescapaciteit zijn niet onbeperkt. Daarom draait alles om slimme keuzes en een assortiment dat past bij de vraag. Niks moet, alles mag Bij Rebam blijft de volgende generatie voorlopig volop bouwen aan de toekomst. Patrick doet dat samen met zijn vader Harnold, die nog altijd eigenaar is, en zijn jongere broer Kevin. Met een nieuwe concessie en nieuwe schepen in het vooruitzicht hopen zij vooral dat er ruimte blijft voor persoonlijke horeca. “Een automaat kan koffie verkopen”, zegt Patrick. “Maar een overtocht is meer dan dat. Mensen willen even zitten, iets eten of drinken en een praatje maken. Dat hoort bij de reis.” Voor Reinder breekt binnenkort een nieuw hoofdstuk aan. Na bijna een halve eeuw neemt hij afscheid van het werk aan boord. Zijn motto voor de toekomst? “Niks moet, alles mag.” Hij kijkt uit naar vrije weekenden, veel ondernemen en daar de tijd voor nemen, maar weet nu al wat hij zal missen. “Het contact met de mensen. De collega’s. En natuurlijk het leven aan boord.” Tot slot wil hij graag nog één boodschap meegeven: “Ik wil alle eilanders en onze vaste gasten bedanken voor de afgelopen 46 prachtige jaren. Mede dankzij hen was het iedere dag weer een plezier om aan boord te werken.” Reinder van der Boor van Rebos Wagenborg Details Zomer 2026 I 21
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=