O N Z E CO L L E G A Publieksjaarverslag 2025 55 54 Murielle Voorhout tekst Elaine Berghout foto Harmen de Jong Murielle houdt zieke kinderen bij de les ‘Koffer, pleister, sjaal’, tiener Asraf somt de plaatjes op die consulent onderwijsondersteuning Murielle Voorhout hem aanwijst in zijn boek. Ze zit naast zijn dialysestoel en is met haar blonde krullen, vlotte babbel en gebaren een opvallende verschijning. ‘Yeah, high five!’, beloont ze hem. Murielle helpt kinderen die regelmatig hun lessen op school moeten missen of voor langere tijd in het ziekenhuis zijn. Samen met haar collega’s begeleidt ze jaarlijks rond de 450 kinderen. Asraf is gevlucht en leert Nederlands tijdens zijn behandelingen. Ondanks de gesprekken van de verpleegkundigen in de zaal en het geruis van de apparatuur hebben de twee alleen oog voor elkaar. Dan kijkt Murielle op haar horloge. ‘Als ik op tijd klaar ben, kom ik nog even terug’, belooft ze. Ze wijst aan wat Asraf in de tussentijd kan lezen. Met een boks nemen ze afscheid. In het schoollokaal vertelt Murielle hoe ze de dag start met een glimlach en ermee eindigt. Ook al is het soms moeilijk. Haar eerste patiënt, jaren geleden, had leukemie en overleed. ‘Dat klopt gewoon niet, dat je als ouder je kind overleeft.’ Murielle wist al heel jong dat ze kleuterjuf wilde worden. ‘Maar ik kon dertig kinderen onmogelijk allemaal aandacht geven op een dag. In dit lokaal kan dat wel.’ Er komen zo’n drie kinderen per dag tegelijk.‘Hier zijn ze even in het normale leven. Geen dokters of andere zorgverleners, geen prikken.’ Op het bord in de hoek van het lokaal hangen fotootjes van de juffen en blije kindergezichtjes.‘Die glimlach van de kinderen, daar doe ik het voor!’ Maar ze helpt niet alleen kinderen, ook ouders en docenten voorziet ze van adviezen. Murielle is voor hen het eerste aanspreekpunt. Ze kunnen ook zelf bij haar aan de bel trekken. ‘Dat ik iets kan betekenen voor de kinderen en dat ze daarvan profijt hebben op hun eigen school. Dat is toch gewoon fantastisch.’ Dan komt Jayhlinn binnen met haar ouders en zusje. Murielle maakt plaats aan tafel voor haar rolstoel. Er wordt geknutseld en Jayhlinn verdient stickers voor haar inzet. De tijd vliegt om, na een half uur is Jayhlinn moe. ‘Wat goed dat je dat zegt, je hebt het supergoed gedaan’, zegt haar juf opgetogen. < Om de privacy van Asraf te beschermen is een andere naam gebruikt.
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=