In 2022 kreeg hij zelfs een longembolie. ‘Ik was op vakantie in Spanje toen ik ‘s nachts wakker werd en niet meer goed kon ademen. Ik heb het Erasmus MC gebeld en uitgelegd wat er was, maar ik kon mijn woorden niet eens goed afmaken.’ Op advies ging hij direct naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Daar bleek een bloedvat in zijn longen verstopt. ‘Ze hebben me geholpen met medicijnen, maar de vakantie was natuurlijk wel direct voorbij.’ Om zijn symptomen onder controle te krijgen, heeft Curbert bloedverdunnende medicijnen gebruikt. Maar die behandeling bleek voor hem geen goede oplossing. De bijwerkingen waren te heftig: hij plaste bloed en voelde zich zieker dan daarvoor. De medicijnen werden stopgezet en Curbert was weer afhankelijk van pijnstillers. Aderlaten Totdat een hematoloog een aantal jaar geleden aan hem vroeg of hij wilde deelnemen aan een onderzoek naar aderlaten bij zijn vorm van sikkelcelziekte. ‘Ik vroeg natuurlijk eerst wat het precies was, maar de uitleg klonk direct logisch. Ik ben geen moeilijke jongen en ik sta open om nieuwe dingen te proberen. Zeker omdat andere behandelingen bij mij niet bleken te werken.’ Aderlaten is een eeuwenoude techniek, bedacht in de Griekse oudheid. Romeinse, middeleeuwse en in sommige gebieden zelfs negentiende-eeuwse medici dachten zieke mensen te kunnen helpen door bloed af te nemen. Tegenwoordig weten we dat deze behandeling in de meeste gevallen helemaal niet werkt en zelfs erg gevaarlijk kan zijn. Maar in hele specifieke gevallen werkt het wel, bijvoorbeeld bij patiënten die te veel bloedcellen of ijzer in hun bloed hebben. Én bij de specifieke vorm van sikkelcelziekte die Curbert heeft, de HbSC-vorm. De behandeling werkt wel nog steeds op dezelfde manier als in de Griekse oudheid: er wordt simpelweg een halve liter bloed afgenomen. Curbert legt met zijn knijpyoghurt, die op het tafeltje lag, uit waarom de behandeling zo goed werkt: ‘Mijn bloed is dik, net als dit drankje. Als het te vol zit, staat er veel druk op. Maar haal je er wat uit, dan wordt de druk minder en stroomt het beter.’ Curbert gaat nu eens in de vier tot vijf weken naar het ziekenhuis voor de behandeling. In het begin vond hij het nog een beetje gek. ‘Je ziet toch een zak van vijfhonderd milliliter vol donkerrood bloed van jezelf. Ik dacht: “dat is toch best wel veel bloed.”’ De simpele aanpak blijkt goed te werken. Curberts bloed is minder stroperig en daardoor vormen er minder sikkelvormige bloedcellen in zijn bloed. ‘Mijn bloed kan zich vrijer bewegen, waardoor ik meer energie heb.’ En nog belangrijker: de crises zijn vrijwel verdwenen. Sinds het aderlaten heeft hij slechts één ernstige aanval gehad. >> 42 43 Publieksjaarverslag 2025 Curbert Obispo ‘Mijn bloed kan zich vrijer bewegen, waardoor ik meer energie heb’ >>
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=