O N Z E CO L L E G A Publieksjaarverslag 2025 33 32 Salih El Saddy tekst Eline Keur foto Harmen de Jong Salih opereerde terwijl de bommen vielen ‘Je hoorde de bombardementen vanuit de operatiekamer. Dan wist je: over tien minuten staan er schreeuwende familieleden op de gang.’ Voor huisarts in opleiding Salih El Saddy was 2025 een intens jaar. Een maand lang werkte hij onder levensgevaarlijke omstandigheden als arts in Gaza. In geïmproviseerde operatiekamers probeerde hij zoveel mogelijk slachtoffers te redden. Na het zien van de beelden uit Gaza vond Salih dat hij niet aan de zijlijn kon blijven staan. ‘Toen dacht ik: waarom ga ik niet zelf? Is mijn leven meer waard dan dat van anderen? Voor mij was het antwoord nee.’ Hij stuurde zijn cv naar verschillende hulporganisaties en kreeg snel reactie: of hij over twee weken kon vertrekken.‘Voor ik het wist, was ik onderweg.’ Hij kwam terecht in het Al-Shifa-ziekenhuis in Noord-Gaza. Ooit een groot complex, maar nu grotendeels verwoest.‘We werkten in twee kleine kamers die ingericht waren als operatiekamer. Er was geen ventilatie en aan alles was een tekort. In de gangen stonden lange rijen mensen, vaak letterlijk met een eigen zak bloed in de hand.’ Op weinig slaap en eten voerde Salih vijf tot zes operaties per dag uit. Vooral de kinderen maakten diepe indruk op hem.‘Sommigen lagen op mijn operatietafel nadat ze onder het puin vandaan waren gehaald, terwijl hun ouders het niet hadden overleefd. Die lege blik in hun ogen is onbeschrijflijk. Je weet dat hun toekomst kapot is.’ Ondanks het continue gevaar en de dagelijkse verschrikkingen wist Salih zich staande te houden. ‘Ik zei steeds tegen mezelf: verwerken komt later, nu moet je doen wat de situatie vraagt.’ Als hij ‘s nachts niet in slaap kon vallen, schreef hij in zijn dagboek. ‘Dat was mijn therapie.’ Terug in Nederland volgde een moeilijke overgang. ‘De eerste maand voelde ik me nutteloos en schuldig.’ Later besefte Salih dat hij ook iets kan betekenen door te vertellen over wat hij heeft gezien. Hij schreef het boek ‘Vandaag was weer erger dan gisteren’ en verscheen veelvuldig in de media. ‘Mensen moeten weten dat het leven in Gaza nog steeds moeilijk is. Er vielen deze maand geen bommen, maar er is ook geen medicatie, huisvesting of voedsel.’ Naast zijn media-optreden richtte Salih ook de Alhaam Hope Foundation op. Een stichting die ontheemde families helpt met tenten, eten en kleding. De naam van de foundation verwijst naar zijn moeder en oma. Salih: ‘Als ik daar niet direct kan helpen, doe ik dat vanuit hier.’ <
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=