18 HET ZIT ZÓ ‘Al na drie weken geen centje pijn na een robotoperatie’ Jeroen van Leeuwen was een van de eerste levende leverdonoren die in 2025 met behulp van een operatierobot werd geopereerd. Transplantatiechirurg Robert Minnee herinnert zich Jeroen goed. ‘Hij zag de gezondheid van zijn vader steeds slechter worden. Met beiden gaat het nu weer goed. Zijn vader heeft als het ware een nieuw motorblok gekregen.’ Het Erasmus MC Transplantatie Instituut voert jaarlijks tien tot vijftien levende levertransplantaties uit. Dat houdt in dat een levende donor een deel van zijn lever doneert aan een ernstig zieke naaste. ‘Het resterende deel van de lever bij de donor groeit na de operatie binnen zes tot acht weken weer aan tot zijn normale grootte.’ Tot voor kort werden deze levende leverdonoren allemaal geopereerd met een intensieve open operatie, waarbij de buik met een grote incisie van het borstbeen tot aan de navel werd geopend om het deel van de lever uit te nemen. Sinds september 2025 voert het transplantatieteam de operatie bij voorkeur uit met een Da Vinci operatierobot. Met zo’n operatierobot wordt een zogeheten sleutelgatoperatie gedaan: via een aantal kleine openingen wordt de lever vrij gelegd en gesplitst, waardoor donoren minder pijn hebben na de operatie en sneller herstellen. Robert: ‘Mensen rapporteren na een robotoperatie minder pijnklachten en ze herstellen na ontslag uit het ziekenhuis aanzienlijk sneller dan na een zogeheten open procedure. Een van de donoren die ik opereerde met de robot, had al na drie weken geen centje pijn meer. Alsof er niets is gebeurd, zei hij.’ Bij een operatie met de robot worden via kleine sneetjes in de buikwand een camera en armen met instrumenten in de buikholte gebracht. De chirurg bedient deze instrumenten op afstand vanuit een console – een soort cockpit met driedimensionaal zicht in de buik – die in de operatiekamer staat. Voor een operatie met zo’n robot is veel training en expertise nodig: het gehele transplantatieteam volgde een intensief opleidingstraject. Zo ging Robert naar een vooraanstaand ziekenhuis in Taiwan voor een training, terwijl zijn collega-chirurg Waqar Farid drie maanden training volgde in Riyadh, Saudi-Arabië, een van ‘s werelds grootste centra voor deze ingreep. Een operatie met de robot duurt iets langer dan een open procedure, zegt Robert, al werpt de ervaring die het transplantatieteam heeft opgebouwd nu al zijn vruchten af. ‘De eerste operatie met de robot duurde 10 uur en 45 minuten, de zesde was in iets meer dan 8 uur klaar. We zijn zeer tevreden dat deze nieuwe techniek nu al goede resultaten oplevert en bijdraagt aan een sneller herstel van de levende leverdonoren.’ < Publieksjaarverslag 2025 19 Robert Minnee lekker, at alleen maar ijsjes en later in de week wat broodjes bal van het restaurant beneden. Toen ik met de fysiotherapeut het traplopen had geoefend, mocht ik gaan. En daar ging het snel beter, al heb ik nog wel slechte nachten gehad.’ ‘Ik heb zelfs nooit bedacht dat het ook mis kon gaan’ Met zijn vader gaat het daarentegen direct na de operatie boven verwachting goed. Jeroen: ‘Ik lag nog voor Jaffa in mijn bed maar mijn vader zat al in zijn stoel op de IC. Hij kwam na een paar dagen bij mij langs en maakte zich zorgen.’ Karen: ‘Je vaders bloedwaarden waren in geen jaren zo goed geweest. Onze kinderen zagen hem weer gemakkelijk opveren uit een stoel. Hij kreeg ook weer haar op zijn armen.’ Jeroen en Karen blikken terug op een pittige tijd, maar op de vraag of ze het weer zouden doen, klinkt een gedecideerd en volmondig ja. Karen: ‘Het is goed dat we niet van tevoren wisten wat ons te wachten stond. We hebben ook gedurende het hele proces contact gehad met de kennissen van wie de dochter een deel van haar lever aan haar vader had gedoneerd. Zij drukten ons steeds op het hart: dit hoort erbij, het komt echt goed. We zijn als familie dichter naar elkaar gegroeid. We hebben met elkaar in spanning gezeten, alle emoties zijn voorbijgekomen.’ Jeroen: ‘Ik had dit gedaan voor iedereen die ik liefheb.’ < >>
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=