In januari 2025 wordt zijn vader voor de tweede keer behandeld aan leverkanker, en krijgt hij te horen dat hij zich moet voorbereiden op een levertransplantatie. ‘Ik wist dat ik een deel van mijn lever kon doneren. In 2019 heeft de dochter van kennissen een deel van haar lever gedoneerd aan haar vader. Mijn zusje Suzanne begeleidde mijn vader in het ziekenhuis en zei al meteen: hij mag wel een deel van mijn lever hebben. En ik wilde dat ook wel! We hebben ons samen aangemeld. Met twee potentiële donoren heb je meer kans van slagen. Toch?’ Beren Jeroens vriendin Karen steunt het besluit volledig. ‘Ik zag natuurlijk ook dat het niet goed ging met mijn schoonvader. Ik had precies hetzelfde gedaan. Sowieso zie ik niet snel beren op de weg. Ik heb zelfs nooit bedacht dat het ook mis kon gaan.’ Bij een eerste controle blijkt dat de lever van zus Suzanne te klein is en dat Jeroen het moet gaan doen.‘Daar had ze veel verdriet van’, herinnert hij zich.‘We hebben toen afgesproken dat Suzanne met mijn vader het hele nazorgtraject zou gaan doorlopen. Hij zou immers met regelmaat naar Rotterdam moeten voor controles. Ik moest herstellen, ik mocht bijvoorbeeld zes weken geen autorijden.’ ‘Ik had dit voor iedereen gedaan die ik liefheb’ Leverdonor word je niet zomaar. Er gaat een uitvoerige screening aan vooraf. Een donor moet immers kerngezond zijn, zowel fysiek als mentaal, en er mogen geen drugs of andere middelen worden gebruikt. Er worden consulten gepland bij een maag-darm-leverarts, maar ook bij een maatschappelijk werker en een klinisch psycholoog om de weerbaarheid van de donor en zijn entourage te bespreken. De seinen komen op groen te staan, maar Jeroen gaat in de maanden voor de operatie nog werken aan zijn conditie. ‘Ik ben een Bourgondiër, hou van een lekker wijntje en lekker eten. Maar ik ben gaan sporten, vier keer per week tien kilometer hardlopen, padellen. Gezond eten: geen alcohol meer, geen suikers. Ik viel bijna twintig kilo af en die lever was helemaal tiptop. Minder dan een procent vet zat erin’, klinkt het, niet zonder trots. Karen: ‘Heel gezellig was dat anders niet. Op de kermis (een jaarlijks terugkerend begrip in Hoorn, red.) stond je met een 0.0 biertje.’ Jeroen: ‘Ja, en om tien uur ben ik naar huis gegaan. Ik verstond niemand meer omdat iedereen zo dronken was. Maar ja, het was voor een goed doel.’ Twee oktober Twee oktober 2025 wordt voor de familie Van Leeuwen een dag om nooit te vergeten. Bij Jeroen wordt die dag zeventig procent van zijn lever weggehaald en geïmplanteerd bij zijn vader, die daar binnen een etmaal onvoorstelbaar van zal opknappen. Daarover later meer. De operatie duurt lang. Jeroen is een van de eersten bij wie het wegnemen van de lever wordt uit- gevoerd met een operatierobot. Met zo’n robot voert het operatieteam een zogeheten sleutelgat16 Publieksjaarverslag 2025 17 Jeroen van Leeuwen operatie uit. In plaats van een incisie van borstbeen tot navel worden slechts kleine gaatjes en sneetjes gemaakt om de lever uit het lichaam te halen. Patiënten hebben daardoor minder pijn na de operatie en herstellen sneller. ‘Ik ben gaan sporten, vier keer per week tien kilometer hardlopen, padellen’ ‘Ongeveer twee weken voor de operatie kreeg ik te horen dat ze de robot zouden gebruiken’, herinnert Jeroen zich. ‘Ons was verteld dat de operatie zes tot acht uur zou duren. Dat werd uiteindelijk twaalf uur. Dat is begrijpelijk, elke stap moest worden gecheckt en gedubbelcheckt.’ Karen: ‘Na zes uur ‘s middags werden we nerveus. Je zit te wachten en je kan niks doen. Dat was wel heftig.’ Om half negen komt het verlossende telefoontje. De operatie is goed gegaan, ze kunnen hem bezoeken. Ballen gehakt Maar de eerste dagen na de operatie zijn er zorgen. Jeroen is emotioneel en nauwelijks aanspreekbaar, ziet Karen. Jeroen: ‘Mijn lichaam reageerde niet lekker op de pijnstiller fentanyl. Ik heb die eerste dagen in een trip gezeten.’ Het gaat snel beter als de fentanyl wordt stopgezet.‘De woensdag na de operatie ging ik weer goed. Ik wilde naar huis. Ik dacht: een paracetamolletje slikken kan ik thuis ook. Ik vond het eten niet >> >>
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=