O N Z E CO L L E G A Publieksjaarverslag 2025 13 12 Sven Vogel tekst Eline Keur foto Harmen de Jong Sven ging van Defensie naar de zorg Hij verruilde het groene tenue voor een witte jas: na vijf jaar als militair werkt Sven Vogel nu als senior verpleegkundige. Op zijn afdeling worden patiënten wakker na een operatie. Sven: ‘Het werk is snel en divers. Je moet continu alert zijn. Mijn klinische blik wordt hier elke dag getraind.’ Sven zorgt op de afdeling Recovery & PACU voor patiënten die extra risico lopen op complicaties. Bijvoorbeeld oudere mensen of patiënten die een complexe ingreep hebben gehad, zoals een hersen- of grote buikoperatie. ‘We houden ze hier nauwlettend in de gaten. Pas als iemand stabiel is, gaat diegene door naar een reguliere verpleegafdeling.’ De overstap van Defensie naar de zorg was even schakelen voor Sven. ‘Ik kwam uit een wereld met veel mannen en zat nu ineens als enige man in een klas vol zeventienjarige meisjes’, zegt hij lachend. Toch hield hij het vol. ‘Ik vond de vakken zo interessant. Voor het eerst vond ik leren leuk.’ Een van zijn grootste passies op de PACU is het prikken van infusen en lijnen. ‘Het is een handeling die we ontzettend veel doen, maar ook een verrichting die vaak misgaat omdat het best technisch is.’ Daarom begon Sven het Instagram-account @infuusprikken. Hij geeft er tips en uitleg. ‘Ik hoop anderen hiermee te kunnen helpen. Als het prikken uiteindelijk wél lukt, geeft dat veel voldoening.’ Volgens Sven draait het prikken niet alleen om techniek. ‘Er komt ook een stukje mindset bij kijken. Zeker als iemand al meerdere keren is geprikt, voel je de druk toenemen. Dan moet je rustig blijven.’ Bij Defensie leerde hij dat het belangrijk is om eerlijk te zijn over je fouten. ‘Alleen dan kun je leren. Kijk naar je eigen han- delen en geef niet de vaten de schuld. Oftewel: don’t blame the vein.’ Hoewel Sven nu fulltime in de zorg werkt, heeft hij Defensie niet helemaal verlaten. Als reservist bij het Korps Mariniers geeft hij medische trainingen aan militairen. ‘Het broederschapsgevoel daar, samen in het bos, is bijna niet te evenaren.’ Toch denkt hij niet aan teruggaan.‘Als de situatie erom vraagt, zal ik er staan, maar ik heb hier mijn plek gevonden.’ <
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=