10 de vereniging Koude Oorlog Veteranen en Oud-Militairen (KOVOM) getracht is, vlak na de oprichting van deze sympathieke militaire vereniging, om een monument in Roermond te krijgen voor de ‘gevallenen van de koude oorlog’. Het klinkt misschien wat rauw maar het waren ‘bedrijfsongevallen’. Net zoals een burgerchauffeur op een vrachtwagen die verongelukte toen hij goederen naar Seedorf vervoerde. Net zoals een bouwvakker van de steiger viel. Ik heb mij daar mateloos tegen verzet en gelukkig is een zo’n misplaats monument voorkomen. Nogmaals, ik werd ook maar aangewezen en doordat de wetgeving niet de VK en VS-normen gebruikte werd ik wel veteraan en anderen (KOVOM) niet. Ik vind het iedere keer verdrietig dat, als ik mijn neus laat zien binnen de bond, ik aangevallen word met: ‘jullie krijgen 2x een dagkaart NS per jaar. Jullie krijgen een dagkaart voor de Nederlandse Veteranendag’. Maar ze vergeten dan dat ‘jullie’ dan bij lokale evenementen de door de wet als niet veteraan bestempelde mensen als begeleider laten meehoppen bij kerstdiner of reünie voor een financiële bijdrage. Juist omdat de KBvW ook oud-militairen als lid begroet. De KBvW is ervoor om voor veteranen EN ook voor oud-militairen (incl. KVOM leden) het beste beentje voor te zetten. Dus a.u.b., bij mij er niet over komen zeuren waarom ik wel en een ander niet als veteraan wordt aangemerkt. Maar val de door de wet erkende veteranen, en zeker mij, er niet verder meer over aan. De wetgever heeft beslist. Wees blij over datgene dat u (als niet erkende veteraan) heeft kunnen doen voor Nederland en dat heel Nederland zich er blij en veilig bij voelde. Maar ga niet wijzen van: hij wel en IK niet veteraan! Ikzelf werd, door diezelfde wetgeving. pas veteraan in 2002, toen ik de krijgsmacht verliet. Toen was het nog zo dat je de krijgsmacht verlaten moest hebben voordat je je veteraan mocht noemen. Gelukkig is dat gewijzigd en zijn ook de nog in de krijgsmacht werkende militairen erkend als veteraan als ze deelgenomen hebben aan operaties onder de vlag van EU of NAVO/ VN. Toen ik in 1999 een functie had om regionaal de afdelingen van de toen nog Bond van Wapenbroeders (Amsterdam, ’t Gooi/Vechtstreek, Woerden, Utrecht en Amersfoort) kon ondersteunen met bussen voor excursies, faciliteiten op kazernes en kopieerapparatuur deed ik dat zonder dat ik wist of ik dat mocht doen. Nu ik dit terug lees: de afdelingen ’t Gooi/Vechtstreek, Woerden en Amersfoort zijn er niet meer en Amsterdam is van naam veranderd. Opeens was er een feestje met het Goois dansorkest op de toenmalige Kolonel Palmkazerne in Bussum en zowaar: niet lid zijnde van de BvW, wettelijk nog niet veteraan, wel uitgezonden geweest, nog ‘paraat werkzaam in de Koninklijke Landmacht’, ontving ik de Bondsmedaille van de BvW. De eerste en enige keer dat dat gebeurd is. Heeft de toenmalige Legerkoerier, het toenmalige blad van de KL bereikt, met foto en al. Ook de lokale pers. Ik dwaal af: JA óf NEE het predicaat ‘veteraan’ mogen dragen is een beslissing die door het aannemen van de Veteranenwet en het Veteranenbesluit vastgelegd is door de door ons gekozen vertegenwoordiging in de Tweede- en Eerste Kamer van de Staten-Generaal. Niet door diegenen die zich nu wel veteraan mogen noemen. Dus graag mij niet meer hierover aanspreken. Ik heb er niet om gevraagd. Dat predicaat bedoel ik. Wij, de Koninklijke Bond van Wapenbroeders, zal geen onderscheid maken in de benadering van de leden. Kijk dus vooruit en maakt u zich als ‘niet-veteraan’ eerder zorgen om medeleden die mogelijk uw steun kunnen gebruiken dan het politiek besluit aan te vechten met leden die wel dat predicaat hebben. n Seedorf uit 1977. Onderschrift: Collectie: Nederlands Instituut voor Militaire Historie" of “Collectie: NIMH”.
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=