Voor veel jongeren is het vanzelfsprekend: na de middelbare school vertrek je naar de wal om te studeren of te werken. Ook voor Esther Hagen (42) was dat de logische stap. Ze verruilde Schiermonnikoog op haar vijftiende voor Groningen en dacht lange tijd dat ze nooit meer terug zou keren. Toch woont ze inmiddels weer op het eiland, samen met haar partner en hun kinderen Mees (4) en Fiep (7). Juist omdat ze haar kinderen dezelfde jeugd gunt als die van haarzelf. “Als kind had ik hier alle vrijheid”, vertelt Esther. “Buiten spelen, overal naartoe fietsen, de natuur in. Mijn mooiste herinneringen zijn de uren die ik te paard over het strand reed. Dat gevoel van ruimte en vrijheid vergeet je nooit meer.” Van eiland naar stad… en weer terug Die vrijheid leek vanzelfsprekend, totdat ze op haar vijftiende naar Groningen verhuisde om het atheneum te volgen. Ineens stond ze op eigen benen. “In het begin had ik ontzettend veel heimwee. Daarna ontdekte ik hoe leuk de stad was. Tijdens mijn studie Communicatiewetenschappen en Journalistiek genoot ik van alles wat Groningen te bieden had. Ik dacht eigenlijk dat ik nooit meer op een eiland zou willen wonen. Het voelde klein en beperkt.” Na haar studie werkte Esther korte tijd bij een uitgeverij. Toch bleef Schiermonnikoog trekken. Ze besloot voor één jaar terug te gaan om Lytje Willem, een nieuw programma met kinderactiviteiten, op te zetten. Daarnaast ging ze jaarlijks zomerkampen organiseren. Dat ene jaar werden er twee, daarna drie en uiteindelijk bleef ze. Inmiddels is ze voorzitter van de stichting achter Lytje Willem en combineert ze dat met communicatieprojecten en haar gezin. “Ik kwam voor heel even terug, dacht ik. Maar ontdekte opnieuw hoe fijn het leven hier eigenlijk is. Uiteindelijk heb ik ook mijn partner overtuigd om naar Schiermonnikoog te verhuizen.“ Vrij om kind te zijn Voor Esther zit de vrijheid van het eiland niet alleen in de ruimte of de natuur, maar vooral in de manier waarop kinderen er kunnen opgroeien. “Hier kunnen kinderen echt kind zijn. Ze spelen buiten, gaan zelfstandig naar vriendjes en iedereen houdt een beetje een oogje in het zeil. Als iemand mijn kinderen ergens tegenkomt, weet ik dat er op hen wordt gelet. Dat geeft een enorm gevoel van vertrouwen.” Ze is dankbaar dat Mees en Fiep nu dezelfde vrijheid ervaren als zij vroeger. “Dat is misschien wel de belangrijkste reden dat we hier zijn gebleven. Ik gun hen een jeugd waarin ze de ruimte hebben om zelf op ontdekking te gaan.” Meer dan ruimte alleen Dat gemeenschapsgevoel maakt volgens haar een groot verschil met het leven op de wal. “Daar lijkt alles sneller te gaan. Hier is meer rust. Natuurlijk zijn er ook beperkingen. Op een gegeven moment moeten kinderen voor een vervolgopleiding naar de wal en als puber kan het eiland soms klein voelen. Maar voor de jaren daarvoor is dit wat mij betreft de mooiste plek die er is.” Ook de voorzieningen zijn volgens Esther goed geregeld. Met de brede school kunnen kinderen op Schiermonnikoog terecht van 0 tot 16 jaar. Daarna maken ze, net als zij destijds, de overstap naar het vasteland. Thuis op Schiermonnikoog Of haar eigen kinderen later ook vertrekken? Die kans acht ze groot. “Dat hoort er eigenlijk wel een beetje bij. Ik gun ze de vrijheid om hun eigen keuzes te maken en de wereld te ontdekken. Misschien komen ze ooit terug, misschien ook niet. Dat is aan hen.” Zelf kijkt ze samen met haar partner steeds een paar jaar vooruit. “We maken eigenlijk steeds een vijfjarenplan. Op dit moment zien we geen enkele reden om weg te gaan.” Als Esther terugkijkt op haar eigen leven, begrijpt ze waarom zoveel eilanders na een periode op de wal toch weer thuiskomen. Soms moet je eerst ergens anders wonen om te ontdekken wat een eiland je eigenlijk geeft. “Voor mij is vrijheid niet dat je overal naartoe kunt. Vrijheid is dat je kinderen onbezorgd buiten ziet spelen, dat ze de ruimte hebben om zelf op ontdekking te gaan en opgroeien in een gemeenschap waar mensen naar elkaar omkijken. Dat is precies wat Schiermonnikoog voor ons betekent.” Wagenborg Details Zomer 2026 I 37
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=