Samen eten, samen praten, samen lachen. Het zijn de vaste momenten in de week die structuur en gezelligheid geven. “Je eet natuurlijk thuis ook,” zegt Hennie. “Maar daar zegt niemand ‘eet smakelijk’ tegen je. En niemand vraagt hoe het met je gaat.” Voor Joost is er in die tijd dagbesteding op zorgboerderij d’n Oerse Have. Dat wil hij in het begin liever niet, maar Hennie dringt aan. “Hij moest er ook uit, iets doen, onder de mensen zijn. Alleen maar thuis zitten was geen optie.” Zelf gaat Hennie op die momenten soms mee met de activiteiten van de Zonnebloem. Zo ontstaat er ruimte voor allebei: voor zorg, maar ook voor een eigen leven. De ondersteuning van SWOVE blijkt ook cruciaal wanneer Hennie in 2023 zelf plotseling in het ziekenhuis belandt en geopereerd moet worden. De dochters springen bij, maar ook een Adviseur Welzijn van SWOVE helpt bij het regelen van passende zorg. Het wordt duidelijk dat het thuis niet langer gaat en Joost verhuist naar Merefelt. “Dat was het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan,” zegt Hennie. “Maar ik wist ook: alleen red ik het niet meer.” Afscheid en opnieuw beginnen In december 2023 vieren ze nog samen hun zestigjarig huwelijk in Merefelt. Met de burgemeester, bloemen, hun dochters en schoonzonen. “Joost zei aan het eind van de dag dat hij een fantastische dag had gehad,” vertelt Hennie met een zachte glimlach. In maart 2024 overlijdt Joost. Hij heeft zijn lichaam ter beschikking gesteld aan de wetenschap, een wens die Hennie met respect heeft gevolgd. Het afscheid is waardig en zorgvuldig. Later wordt zijn as uitgestrooid in IJmuiden, met zeven witte rozen. Terug naar de zee, terug naar zijn roots. Na het overlijden van Joost pakt Hennie haar eigen leven weer verder op. Niet omdat het verdriet weg is, maar omdat stil blijven staan geen optie is. Ze hervat haar hobby: kaarten maken bij de Bandarol, onderdeel van activiteitencentrum De Nieuwe Band aan de Van Aelstlaan. “In de tijd dat het met Joost zo slecht ging, lukte dat niet,” zegt ze. “Nu wel weer. En dat voelt goed.” Actief, ook zonder auto Hennie heeft geen auto meer, alleen een rollator. Toch zit ze niet thuis. Ze wandelt elke dag, gaat lopend naar de Veldwijzer en naar haar kaartclub. Voor verdere afstanden maakt ze gebruik van voorzieningen zoals de Veldhopper, de TaxBus en Valys, allemaal regelingen die haar actieradius vergroten. “Je moet wel weten wat er mogelijk is,” zegt ze. “En je moet het ook durven gebruiken.” Elke vrijdagmorgen gaat ze naar de Ontbijtclub van SWOVE in Veldwijzer. Vrijwilligers verzorgen daar een ontbijt, laagdrempelig en gezellig. Hennie heeft zelfs vriendinnen van haar kaartclub meegenomen. “Nu zijn zij ook aangehaakt,” zegt ze trots. Daarnaast gaat ze regelmatig mee met gezamenlijke etentjes, zoals bij de Wok of bij een ander lokaal restaurant. Ze schrijft zich op tijd in, houdt de activiteiten in de gaten en neemt zelf initiatief. Niet alleen eten, maar samen leven Wat Hennie misschien wel het belangrijkste vindt, is het alledaagse contact. Mensen die je tegenkomt in het Citycentrum, een praatje, een lach, een herkenning. “Anders loop je elkaar gewoon voorbij,” zegt ze. Zo gaan de gesprekken bij de Ontbijtclub niet over grote wereldproblemen, maar over gewone dingen. En juist dat maakt het zo fijn. Soms blijven ze zitten tot ver na elven, terwijl de vrijwilligers de tafels al afruimen. “Ik zou tegen iedereen willen zeggen: kom gewoon eens kijken. Koffie is er altijd.” Voor Hennie is het duidelijk: eenzaamheid is geen noodlot, maar vaak het gevolg van geen stap durven zetten. Ze gelooft sterk in zelf initiatief nemen, gebruikmaken van wat er is en openstaan voor nieuwe contacten. Een leven vol verbinding Het verhaal van Hennie laat zien dat ouder worden niet betekent dat het leven kleiner hoeft te worden. Met ondersteuning van SWOVE, met gezamenlijke initiatieven zoals Samen uit eten met Seniorenvereniging Kring Veldhoven en de PVGE, en met eigen inzet en nieuwsgierigheid, kun je een netwerk opbouwen dat je draagt, stimuleert en waar je plezier aan beleeft. Hennie is alleenstaand, maar nooit alleen. Ze leeft, ontmoet, lacht en kijkt vooruit. Niet omdat het leven altijd makkelijk is geweest, maar omdat ze ervoor kiest om mee te blijven doen. En precies daarin schuilt haar kracht: in het besef dat je, ook op latere leeftijd, nog elke dag kunt kiezen voor verbinding, voor activiteit en voor genieten van het leven. 6
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=