producten in het Rundparkgraaf. De ouderen runden zelf de winkel als een vorm van dagbesteding. In een tijd waarin thuisbezorging nog geen vanzelfsprekendheid was, konden bewoners op deze manier toch hun boodschappen dichtbij doen. Signaleren en schakelen De verbindende rol van de supermarkt wordt soms onverwacht concreet. Wesley vertelt over een man die binnen een uur vier keer bij de kassa stond, telkens zonder betaalpas. De kassière twijfelde wat te doen. Wesley belde Nathalie, die als psycholoog meedenkt over personeels- en welzijnsvraagstukken. Haar advies was praktisch en menselijk: vraag of hij de weg naar huis nog weet. En zo niet, vraag of je zijn kinderen mag bellen. Het team bespreekt dit soort situaties samen. Hoe ga je om met signalen van vergeetachtigheid? Wanneer grijp je in? Hoe blijf je respectvol? Het zijn momenten waarop de supermarkt even een zorgsignaleringspost wordt. Niet formeel, maar wel betrokken. Spin in het wijknetwerk Wesley onderhoudt een breed netwerk in de wijk. Hij faciliteert, sponsort en denkt mee. Van verse broodjes voor een lunch, het schoolkamp van de Dick Brunaschool tot ondersteuning van carnavalsvereniging De Brassers en voetbalclub RKVVO waar hij sponsor van is. Tijdens carnaval krijgt de vereniging zelfs een eigen hoek in de winkel, inclusief een broodje dat tijdelijk en alleen met carnaval te verkrijgen is: ‘t Brassers brooike. Ook ziet hij de groeiende expatgemeenschap. Hij paste het assortiment aan en nam expats in dienst. Via de bibliotheek verkent hij mogelijkheden voor taalonderwijs. Hij is aanwezig bij het Diwali-feest in sportcentrum Atalanta. “Diwali is Hindoeïstische lichtfeest. Het licht dat de duisternis overwint,” zegt hij glimlachend. Je ziet dat hij geniet van zulke ontmoetingen. Elke maandagavond voetbalt hij met een groep mannen van tien verschillende nationaliteiten. “Dan zit je echt midden in de wijk.” Verbinding met SWOVE en met senioren Een bijzondere samenwerking is die met SWOVE. Wesley verzorgt de dagverse producten voor de Ontbijtclub: croissantjes, broodjes en vers gesneden beleg. Voor veel senioren is die Ontbijtclub méér dan een maaltijd. Het is een vast moment in de week om elkaar te ontmoeten. Wanneer verzorgingstehuis Villa de Maalderij van Bloezem overstapt naar zijn supermarkt, was de reden helder: het moest persoonlijker. “Als ze ’s ochtends bellen dat ze drie bananen vergeten zijn, dan doen we die er gewoon bij,” zegt Wesley. Dienstverlening is bij hem geen afdeling, maar een mentaliteit. Ouderen zijn een vaste en belangrijke groep in de winkel. Ze kennen sommige personeelsleden bij naam. Ze voelen zich gezien. En juist die dagelijkse ontmoetingen maken verschil. In een tijd waarin eenzaamheid onder ouderen toeneemt, kan een supermarkt een laagdrempelige ontmoetingsplek zijn. “Omkijken naar elkaar is vitamine A. De A van aandacht” 37
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=