Berkelzompen Olde Kuper heet de boerderij. Een gemeentelijk monument. Het staat op een soort terpje dat ze in de Achterhoek en Twente liever pol, bult of belt noemen. Bedoeld als bescherming tegen het wassende water. Langs de voorkant van het huis stroomt door het broekland ooit een 30 meter brede rivier, de Berkel. De eerste kilometers in Duitsland niet meer dan een vrolijk meanderend beekje. Om bij Rekken fiks te verbreden. De rivier fungeert als de natuurlijke grens tussen de beide dorpshelften: Het Dorp en ’t Kip, de zuidoever, oftewel tussen de roomsen en protestanten. De Berkel is eeuwenlang een belangrijke transportader. Druk bevaren door berkelzompen, kleine vrachtschepen met een geringe diepgang. Tot het spoor en verharde wegen de rol van de rivier overnemen. Kuipersbrug Tijdens de ruilverkaveling rond 1970 is het met de rivier gedaan. Groen: “Die wordt dichtgegooid, en een kilometer verplaatst. Om die tegelijk flink recht te trekken en te kanaliseren. Omdat die te vaak overstroomt”. De Berkel bezorgt vooral de inwoners van Eibergen regelmatig natte voeten. Tijdens het temmen van de rivier gaan de verbouwers rigoureus te keer. Veel bruggen en dammen verdwijnen. Groen laat een foto zien van een brug die vlak voor de boerderij stond en de naam van de boerderij droeg: de Kuipersbrug. “Samen met omringende bomen hebben ze die neergehaald en klaar, zand erover”. Helmonds Dagblad Maurits Groen is een van de bekendste duurzaamheidsondernemers en -voorvechters van ons land. Voor hem is het logisch dat je fatsoenlijk omgaat met mensen, dieren, de aarde en je omgeving. “Dat voelt alsof je aan mensen moet uitleggen waarom ze af en toe moeten ademen”. Bij hem begint dat duurzaamheidsbesef al vroeg, vertelt hij. Zodra hij leert lezen en schrijven, bladert hij uit nieuwsgierigheid door de krant. Het Helmonds Dagblad. Hoe maak je nou van bomen krantenpapier, vraagt hij zich af. Hoe krijg je daar ook nog eens letters op, en dan kun je dat papier ook nog eens recyclen. “Ik ben begonnen met het ophalen van oud papier bij mensen thuis, echt, elke dag. Zo red ik bomen, dacht ik. Want dan hoef je voor nieuwe kranten geen andere bomen te kappen”. Voddenboer Hij vermoedt dat hij in totaal wel honderdduizenden kilo’s oud papier heeft opgehaald. Voor zijn achtste verjaardag krijgt hij van zijn ouders een bolderkar. Om al dat papier te vervoeren naar de oudpapierhandel. Later verzamelt hij ook oud ijzer en lompen dat hij bewaart in de schuur. “Ik was al op mijn zevende een voddenboer en dat ben ik in Helmond mijn hele lagere schooltijd gebleven”. 8
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=