Mijn buitenleven Buitenstate Magazine 2026 | 2027 In de tuin van het Witte Huisje staat een zevenstammige kastanjeboom. “Die heeft mijn buurman Cees zelf nog in een potje opgekweekt toen hij een jongetje van zes was”, vertelt Jurn Wingelaar. “Wanneer zijn opa en oma in 1958 in het huisje gaan wonen, willen ze een boom in de tuin. Dat is deze kastanje, meegegroeid met de tijd en eigenlijk alleen maar mooier geworden”. Kippen als krakers Dat mooi meegroeien geldt ook voor Het Witte Huisje in Renswoude zoals iedereen dat tot in de verre omgeving kent. Oorspronkelijk een timmerwerkplaats, gebouwd in 1859, verstopt in een hoekje van het park van Kasteel Renswoude. Na WO II blijft de werkplaats ongebruikt. De timmerman hamert en zaagt voortaan in een ruimte van de kasteelboerderij waar hij ook woont. In het Witte Huisje wonen krakers: varkens en later kippen. Na een fikse verbouwing maken die plaats voor de gepensioneerde timmerman en zijn vrouw. De kippen blijven, maar dan in een ren naast het huis. Ontlastingbogen Kleinzoon Cees, intussen negentig, schildert het hele huis voor zijn grootouders wit. Met uitzondering van de ontlastingbogen, siermetselwerk dat boven de ramen en deuren het gewicht van de gevel opvangt en naar de zijkanten afvoert. “Die bogen verft hij ossenbloedrood”, vertelt Jurn. Een kleur die je veel ziet op boerderijen en historische panden in de Gelderse Vallei. Maar dan vooral op deuren, luiken en kozijnen. Of op witgekalkte gevels, vaak in combinatie met grachtengroen. Het geeft het huis een olijk gezicht. Alsof de ramen en deuren wenkbrauwen dragen. Die bogen verft hij ossenbloedrood “ “ 31 buitenstate.nl Jurn en Ietje
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=