Eiken Vanuit het restaurant bij de molen kun je ook de andere kant op lopen. Daar wacht een mooie laan met dikke eeuwenoude eiken. Morskieft: “Mijn favoriete wandeling”. Die enorme bomen, die stralen gewoon een soort rust uit, zegt hij. “Je voelt gewoon dat ze van alles hebben gezien en meegemaakt. Ze staan daar al jaren en doen je realiseren dat je maar een klein onderdeeltje bent van de tijd. Dan denk ik wel eens, ja, waar maak ik mij nu zo druk om. Er zijn slechts een paar dingen echt belangrijk in je leven. De rest komt en gaat”. Schuivenhuisje Verderop wacht een bruggetje. Want kijk, daar heb je die dekselse Dinkel weer. Die meandert op het landgoed de hele tijd achter je aan. “Het is precies een riviertje dat je in je fantasie zou tekenen. Eén van de enige Nederlandse riviertjes ook die op natuurlijke wijze door het landschap kronkelt”. Iets verderop kruist de Dinkel het AlmeloNordhornkanaal. Daar staat het Schuivenhuisje. Een rijksmonument gebouwd in 1897. Een merkwaardig smal gebouw, vijftien meter lang. Het woord huisje lijkt dan ook een tikkie misplaatst. Erin huist een stuw met een schuivenconstructie. Morskieft: “Door het ophalen van de stalen schuwen bleef de waterstand van het kanaal op peil. Met behulp van het water uit de Dinkel. Om te voorkomen dat het kanaal droog kwam te liggen en de scheepvaart dus letterlijk vastliep”. Het Schuivenhuisje verliest in 1960 zijn functie als het kanaal wordt afgesloten voor de scheepvaart. “Het blijf echt een prachtig plek”. 28
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=