5 Joop Hazeu, vijf jaar lang heeft hij naar aller tevredenheid, het hoofdredacteurschap gevoerd van de Koninklijke Nederlandse Bond van Wapenbroeders. In zijn laatste stuk van de uitgave nummer 4, van jaargang 2025, schrijft hij het al: ‘Wat staat u te wachten’. We zijn benieuwd. Er staan ons in ieder geval roerige tijden te wachten. Mijn naam is Pieter van Wijngaarden uit Papendrecht. Vanaf januari dit jaar ben ik uw nieuwe hoofdredacteur als opvolger van Joop Hazeu uit Ermelo. Mijn militaire achtergrond werd gevormd als dienstplichtige bij de 3e Groep Geleide Wapens, van de KLu. Achttien maanden toen nog, waarvan zestien in Blomberg, een schilderachtig stadje in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen. Na de diensttijd keerde ik terug naar de burgermaatschappij als ondernemer, tot mijn pensionering. Mijn hobby en passie is schrijven en fotograferen. Omdat vooral de Luchtmacht mijn interesse had, heb ik een aantal vliegbrevetten gehaald. Ik vond altijd, als je over een onderwerp wilt schrijven, moet je ook de kennis in huis hebben om te weten, waar je verhaal over gaat. Iemand die nooit gevaren heeft kan zijn emoties nooit echt op papier zetten voordat hij de het water op geweest is. Inmiddels heb ik zo’n twintig boeken geschreven, voorVAN UW NIEUWE HOOFDREDACTEUR namelijk over de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de luchtoorlog, industrie, en luchtvaart. Ook het schrijven van artikelen voor tijdschriften en kranten hoorden daarbij. Onlangs heb ik met vijf Zeeuwse historici mijn laatste boek uitgereikt op het hoofdkantoor te Vlissingen van Damen Naval / Koninklijke Maatschappij ‘De Schelde’. Hugo de Jonge, commissaris van de Koning in Zeeland, nam het eerste deel in ontvangst van het 550 pagina’s tellende boek ‘Maritiem Meesterschap’. Een tweede hobby is onze Willys MB uit 1943. Een uiterst plezierige jeep waarbij ik en mijn vrouw Els, al heel veel locaties bezocht hebben. We zijn er tijdens de herdenkingen rondom het beëindigen van de Koude Oorlog mee naar Berlijn gereden, en daar deelgenomen aan de festiviteiten, enkele keren ook naar Normandië, voor het bijwonen van bevrijdingsevenementen, maar vooral in Nederland zijn wij trouwe gast bij herdenken en gedenken in het kader van 40-45. Om de herinnering blijvend te houden, hebben wij ook een oorlogsgraf geadopteerd op de Britse begraafplaats van Brunssum. n
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=