Van Gogh Nationaal Park

Met vier ontwikkellijnen zetten we als Van Gogh Nationaal Park de koers uit voor de ecologische, landschappelijke, economische, agrarische en recreatieve ontwikkeling van het gebied tot Nationaal Park van Wereldklasse. Centraal daarin staat het uitgangspunt dat elke ontwikkeling in het gebied bijdraagt aan de kwaliteit van de natuur, het landschap en de omgeving, en dat wij elkaar daarop uitdagen en inspireren. Tegelijkertijd zullen er nieuwe eigentijdse transformaties, opgaven en ambities die niet tot de kerntaken van het Van Gogh Nationaal Park horen, landen in het landschap. Het kan daarbij bijvoorbeeld gaan om duurzame energieproductie, stedelijke ontwikkeling of mobiliteit. Met het Van Gogh Nationaal Park zetten we een beweging in gang voor het landschap in Brabant, gericht op het integraal benaderen van opgaven die tegelijkertijd kwaliteit toevoegen aan het landschap. De manier waarop we dat gaan doen is omschreven als een ‘kompas’. Geen keurslijf maar een manier van werken vanuit gedeelde waarden. Dit gezamenlijke kompas geeft partijen richting om in overeenstemming met de gedeelde waarden in het Masterplan te handelen. Achter die waarden gaat echter een morele oriëntatie schuil. Een ethiek van samenwerking zou je kunnen zeggen. Dat gaat over verantwoordelijkheid, commitment, rechtvaardigheid, verstandigheid, loyaliteit, wederkerigheid, integraliteit et cetera. Het is het morele fundament van de samenwerking en aanknopingspunt voor het benoemen van dilemma’s bij oordeelsvorming over specifieke plannen. Het naar boven halen en samen ontwikkelen van deze morele component is van belang, want er is niet direct een set van gedeelde waarden beschikbaar. Het Masterplan is wel de start van een proces om tot zoiets als een normatieve set van spelregels, een gedragscode, te komen. Daarbij is van belang om die waarden zo expliciet mogelijk te maken in dialoogsessies met verschillende partijen. Oog hebben voor de onderscheiden ‘waardensets’ helpt bij het onderkennen van emotionele en of rationale argumentaties en dus bij oordeelsvorming over plannen. Het gaat hier ook over het respecteren van verschillen zonder het gemeenschappelijke uit het oog te verliezen; zoeken naar de ‘gemeenschappelijkheid’. De dialoog hierover staat dus centraal en altijd met het principe van hoor – wederhoor. Dus geen juridisch proces maar gezamenlijk onderzoeken en bespreken wat wel en wat niet de bedoeling is om te komen tot het hogere doel: het groene hart van Brabant. In dit Masterplan maken we de start. 3.1 EEN GEZAMENLIJK KOMPAS Het kompas helpt ons die ambitieuze bestemming te bereiken. In een cumulatief proces kunnen we praktische uitgangspunten tot stand brengen op basis van ervaringen, casestudies et cetera. De uitvraag ‘aanleg waterpark in park Pauwels door landschapsbureau én kunstenaar’ is een dergelijk aanpak. Op den duur zou dit de aanduiding ‘gedragscode’ kunnen hebben. Om het kompas beter te kunnen uitlijnen werken we de komende jaren stapsgewijs aan de concrete invulling en uitwerking van het kompas. Dat doen we onder meer via: 1. Door middel van interviews en bijeenkomsten leggen we bloot op welke wijze deelnemers met elkaar het gesprek willen voeren over het koesteren en (door)ontwikkelen van deze waarde; 2. Via deze rondes leggen we ook bloot welke (impliciete) waarden nog meer schuil gaan achter de samenwerking die deze partijen aangaan; 3. Iteratief en aan de hand van concrete praktijkvoorbeelden stellen we een levende gedragscode op, die periodiek wordt besproken. 103 104 We spreken naar elkaar toe uit dat landschap de collectief gekoesterde waarde is. Dat betekent niet dat er niets kan, maar dat bij iedere ontwikkeling altijd extra zorgvuldig wordt gekeken of het kan, waar dat dan het beste kan en zo ja, hoe dat kan met toegevoegde waarde voor natuur en landschap. Van Gogh is onze gids of rolmodel. In zijn DNA herkennen wij ons in hoe we het landschap van de toekomst ontwikkelen: met passie voor natuur, landschap en de mens, experimenteel, innovatief en rebels, met lef, doorzettingsvermogen en verbeeldingskracht. Door inzet van bijvoorbeeld hedendaagse kunstenaars, landschapsarchitecten, designers en door het benutten van innovatie oplossingen. De Dommel tussen Sint-Michielsgestel en ‘s-Hertogenbosch

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=