-5- Inleiding van pastoor Babu: Licht aan het einde van de tunnel! Beste parochianen, Met grote vreugde gaan wij opnieuw het feest van Pasen vieren. Op deze heilige dag gedenken wij de verrijzenis van Jezus Christus. Het is het hart van het christelijk geloof. Het lege graf is voor ons een krachtig teken van hoop. Het herinnert ons eraan dat God altijd nieuw leven kan laten ontstaan, zelfs wanneer wij denken dat alles verloren is. In een wereld waarin mensen soms onzekerheid, verdriet, of zorgen ervaren, brengt de verrijzenis van Christus licht, vrede en vertrouwen. Ik herinner me een korte dialoog die me een groot inzicht gaf in mijn schooltijd. Op een dag vroeg de dood het leven: "Waarom haat iedereen mij en houdt men van jou? Het leven antwoordde: "Omdat ik de mooie leugen ben. En jij bent de pijnlijke waarheid." We zijn machteloos en hopeloos tegenover de dood. De dood geeft een wijzere les dan het leven. Zelfs als we honderd jaren leven, zijn het slechts 36.500 dagen. In de ogen van het universum zijn we als eendagsvliegen die maar één dag leven. Maar het universum is ongeveer 13,8 miljard jaar oud. Er wordt gezegd dat een dode God niets te danken heeft. Een rijke man keek door zijn raam en zag een arme man iets uit de vuilnisbak pakken. Hij zei: "Godzijdank, dat ik niet arm ben." De arme keek om zich heen en zag een man zich op straat misdragen. Hij zei: "Godzijdank ben ik niet gek." De gek keek vooruit en zag een ambulance met een patiënt. Hij zei: "Godzijdank, ik ben niet ziek." Toen zag een zieke persoon in een ziekenhuis een karretje dat een overledene naar het mortuarium bracht. Hij dacht: “Godzijdank, ik ben niet dood”.
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=