Nationale Opera & Ballet

45 Barrie Kosky: “Vanaf het begin was ik heel duidelijk: ik wilde Du Yun niet vertel- len waarover ze moest schrijven. Ik geloof dat het onderwerp van de componist moet komen, het moet persoonlijk zijn. We hebben verschillende ideeën verkend, waaronder filmadaptaties, maar toen die opties wegvielen, werd duidelijk dat we iets origineels moesten creëren. Du Yun vertelde me dat ze veel had gelezen over dementie en gefascineerd was geraakt door vragen rond herinnering, vergeten, fragmentatie en desintegratie.” Du Yun: “Ik ben geïnteresseerd in wat overblijft wanneer herinneringen wegglijden. Ik zie dementie niet alleen als een ziekte, maar ook als een metafoor. Als ik naar de wereld kijk, zie ik samenlevingen die cyclisch vergeten en daardoor dezelfde fouten herhalen. Voor mij is er daarnaast ook een persoonlijke dimensie. Als immigrant ken ik het gevoel dat je taal je in de steek laat – dat je het juiste woord voor je gevoel of de juiste culturele referentie niet kunt vinden. Het is alsof er in je hoofd een muur met kluisjes is en je Tekst: Laura Roling Foto: Jan Windszus precies het juiste kluisje niet open krijgt.” Barrie Kosky: “Du Yun wist al vroeg dat ze niet één verhaal wilde vertellen, maar meerdere. Samen met haar librettist Royce Vavrek ontwikkelde ze drie verhaallijnen die zich afspelen op verschillende plaatsen. Wat ze met elkaar verbindt, is het thema dementie en de mythische figuur van de vos: een ambivalente, bijna dionysische aanwezigheid die het geheugen belaagt en tegelijkertijd een helende kracht heeft.” Du Yun: “Vossenfiguren duiken in allerlei culturen op als bedriegers, verleiders, genezers en vernietigers. Ze bevinden zich tussen het reële en het onwerkelijke. De aanwezigheid van de vos geeft de opera een fantastische, haast mythologische dimensie.” Barrie Kosky: “Voor de buitenwereld lijkt Du Yuns muziek misschien eclectisch, maar voor haar is die combinatie van stijlen volkomen vanzelfsprekend. Dat sluit nauw aan bij mijn eigen werk. Ik geloof niet in hiërarchieën tussen hoge en lage cultuur. Ik kan ’s ochtends door Nietzsche geïnspireerd raken en ’s middags door The Simpsons.” Du Yun: “Ons leven in de huidige wereld is geen monocultuur, en ik denk dat we dat moeten omarmen en in kunst moeten weerspiegelen. Als we de complexiteit van ons leven – de tegenstrijdigheden, de verschillen, de veelheid – niet representeren, zijn we laks.” “ Ik geloof niet in hiërarchieën tussen hoge en lage cultuur” Barrie Kosky

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=