Kust & Zee

9 toevluchtsoord en voedingsplek, maar ook hun kraamkamer. Zo kunnen allerlei vissen zich hier verschuilen tegen roofdieren. Jonkies hebben dankzij de natuurlijke barrière bescherming totdat zij groot genoeg zijn. Zuurstofproducent en kustbeschermer De zeegrasvelden worden ook wel de longen van de Middellandse Zee genoemd. Het zeegras produceert namelijk maar liefst 100.000 liter zuurstof per dag. Dat betekent dat de plant CO2 omzet in zuurstof (fotosynthese). Uit onderzoek blijkt dat het zeegras drie keer zoveel koolstof opneemt als het regenwoud. Verder filtert het zeegras het water, waardoor het zorgt voor zijn helder blauwe kleur en witte stranden. De diepe wortels voorkomt bodemerosie en omdat de zeegrasvelden de golfslag verminderen, breken de zandduinen minder snel af. Op die manier is de Posidonia Oceanica een natuurlijke kustbeschermer. Bedreigingen Er zijn meerdere oorzaken die het zeegras helaas bedreigen. De aanleg van havens, milieuvervuiling, ankers van schepen en de zogenoemde ‘killeralg’ (zie kader) beschadigen de zeegrasvelden. Zo heeft zeegras voldoende licht nodig om te groeien. Vertroebeling van het water, door bijvoorbeeld vervuiling of het opwervelen van deeltjes door veranderende waterstromingen, kan leiden tot het verdwijnen van de soort op bepaalde plaatsen. De ankers van vooral pleziervaartuigen rukken bij het ophalen regelmatig complete stukken zeegras veld van de bodem. Daarom wordt de plant langs de Franse zuidkust beschermd door middel van onder andere een ankerverbod. Rondom de eilanden Ibiza en Formentera worden er boeien gebruikt om aan te geven waar er ankers gelegd kunnen worden. Hiernaast bestaan sinds 2018 diverse apps die de juiste gebieden aanwijzen. De Posidoniazeegrasvelden rond de Balearische eilanden zijn sinds 1999 onderdeel van het UNESCOerfgoed. Meer informatie: www.saveposidoniaproject.org ‘Killeralg’ De Caulerpa taxifolia-alg, ook wel de ‘killeralg’ genoemd, maakt allerlei zeeplanten kapot. Onderzoekers vermoeden dat deze alg per ongeluk via het riool in de Middellandse Zee terecht is gekomen. De alg wordt onder andere in aquaria gebruikt als versiering. Deze alg is het grootste ééncellige organisme op aarde en kwam vroeger alleen in Australië voor. Onderzoekers zijn bang dat deze alg de ruimte van de Posidonia-zeegrasvelden inneemt en het gras hierdoor dood maakt. Slakken zijn een natuurlijke vijand van deze alg. De vissen laten de alg echter met rust. Zeegras blijkt effectieve vanger van plastic vervuiling** Met dank aan de mens belandt jaarlijks meer dan 12 miljoen ton plastics in zee. En dat zijn niet alleen grote stukken plastic, maar vooral microplastics, deeltjes kleiner dan 5 millimeter. In het vakblad Scientific Reports melden Spaanse onderzoekers dat ze microplastics, maar ook grotere stukken, vinden in de resten van zeegras die op het strand aanspoelen. De zeegrasbedden blijken effectieve vangers van de plastic vervuiling. Dat bleek veel te zijn; zeegras is een soort filter tussen de vervuilende mens en de zee. En nu blijkt het in Spanje dus niet alleen een filter, maar ook een terugbezorger. Het zeegras in de Middellandse Zee verliest, net als veel planten op het land, zijn bladeren in de herfst. Die spoelen veelal aan op het strand. De bladschedes, die achterblijven, vervallen tot vezels die vaak samenklonteren in ballen. Ook die spoelen veelal op het strand aan. In 50 procent van de bladresten en 17 procent van de grasballen vonden de onderzoekers (micro)plastics. Het goede nieuws is dus dat het zeegras een deel van de plastics uit zee haalt en terugbrengt naar de bron. **BRON: Trouw, 16 januari 2021 Zeegras blijkt effectieve vanger van plastic vervuiling | Trouw The Balearen hebben 55.795 hectare aan posidonia weilanden, waarvan 7650 hectaren bij de wateren van Formentera behoren. Dit vertaald zich in 76.5 miljoen vierkante meters aan Posidonia bij Formentera wat beschermd moet worden. Tekst: Freddy van der Brugge

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=