Kust & Zee

Hoe zeegras herstellen? Laura Govers, een van de onderzoekers, vertelt hoe het zeegras op het Wad wordt gekweekt. “We verzamelen zeegraszaad in Duitse zeegrasvelden, op locaties waar volop zeegras groeit. Vervolgens leggen we de zaadstengels in bakken bruisend zeewater, waar de zaden loslaten. De zaden overwinteren in een koeltrailer. Hierin krijgen ze een behandeling met kopersulfaat tegen een waterschimmelinfectie. In het voorjaar spuiten de onderzoekers met een kitspuit de zaden vermengd met wadslib in de wadbodem.” Bedreigingen “Grootschalig herstel van zeegras is echter een kwetsbaar en langdurig proces. Menselijke activiteiten hebben invloed op de waterkwaliteit. Bijvoorbeeld bodemverstoring door visserij of baggeren, kunnen het herstel van zeegras bemoeilijken”, legt Govers uit. “Ook vervuiling heeft een nadelige invloed op het herstel. Daarnaast zouden stormen, droge zomers en koude winters, mede door klimaatverandering, een negatief effect kunnen hebben op zeegras”, noemt zij. Zeegrasherstel nu en in de toekomst Zeegrasherstel in de Waddenzee vond tussen 2014 en 2021 plaats onder leiding van Natuurmonumenten. Sinds dit jaar zet Rijkswaterstaat het herstelproject voort. Dit voorjaar is weer zeegras gezaaid nabij Griend, zo’n 3.000 vierkante meter. Met het nieuwe project wil Rijkswaterstaat deze gunstige trend voortzetten en verder onderzoek doen. Rijkswaterstaat probeert in de Waddenzee om voor 2027 zoveel mogelijk hectares, met voor eenderde groot en tweederde klein zeegras, aan te leggen. Als dit lukt, draagt zij bij aan een van de gestelde doelen van de Kader Richtlijn Water: een schonere en gezondere waterkwaliteit. In ieder geval nabij Griend wordt het zeegrasveld verder uitgebreid, waarbij ook aandacht is voor het herstel van klein zeegras. Ook wordt een tweede locatie gezocht die geschikt is voor klein zeegras. Op deze manier wordt de Waddenzee stap voor stap gezonder. 12 Groei areaal droogvallend groot zeegras op de Grienderwaard. Vanaf 2018 neemt het areaal toe van 30 hectare (circa 10.000 planten) tot 276 hectare (circa 200.000 planten) in 2021. Ecotopenkaart: Elke 6 jaar ontwikkelt Rijkswaterstaat jaar een ecotopenkaart van de gehele Waddenzee. Deze ecotopen zijn de kleinste ecologische eenheden gebaseerd op natuurlijke elementen, zoals stroming, temperatuur, weersomstandigheden op basis waarvan dieren en planten zich ontwikkelen. Met de ecotopenkaart beschikken beheerders en andere gebruikers over gezamenlijke basisinformatie van het Waddenzee-ecosysteem. Met de kaart kunnen zij bijvoorbeeld snel inschatten of een bepaald deel van de Waddenzee geschikt is voor bepaalde soorten levensgemeenschappen, zoals zeegrasvelden of platte oesters. De kaart geeft ook inzicht in waar welke dieren en planten kunnen voorkomen en is een waardevol instrument voor onderzoek, beheer en beleid. Dan zijn er ook nog kansenkaarten die laten zien waar op basis van modelberekeningen in theorie zeegras kan voorkomen. De kansenkaart en ecotopenkaart vullen elkaar heel goed aan m.b.t. het helpen vinden van locaties voor zeegrasherstel en overig zeegrasonderzoek. Met de ecotopenkaart zijn doorsnedes gemaakt, een voorbeeld hiervan is deze dwarsdoorsnede Vlieland – Harlingen. Dwarsdoorsnede Vlieland - Harlingen – profiel 1 Situatieduiding van dwarsdoorsnedeprofielen in Waddenzee 2021 2020 2019 2018

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=