Erasmus MC

K E N D R I E S S E N Ingehaald Half maart 2022 kwamen Ken en Vera naar het ziekenhuis voor een nieuwe PET-scan: was de aanvullende kankerbehandeling geslaagd? De tumor bleek kleiner, maar die goede uitslag verloor elke betekenis. Kens longen vertoonden nu plekjes. Net als het bot van zijn linkerbovenbeen. Zijn alvleesklier was ook weer onrustig. ‘Onze toekomst valt nu in het water‘, zegt Ken. Vera zegt dat ze hartstikke bang is: ‘De angst om Ken overheerst alles.’ Ken: ‘Vera’s verdriet is het pijnlijkst.’ Even later: ‘Misschien moeten we evengoed een nieuwe start maken, op een nieuwe plek. En dan maar zien. Voor hetzelfde geld zijn we straks tien jaar verder en hebben we al onze dromen losgelaten. We zijn sterk genoeg om het maximale eruit te halen. We moeten nu doen wat we fijn vinden. Meestal ben ik gelukkig. Mijn tijd is te kostbaar om ongelukkig te zijn.’ Vera: ‘De afgelopen tijd was ik ook gelukkig. Maar deze laatste uitslag maakt het zwaar om dat gevoel vast te houden. Maar we vertrouwen erop dat we het geluk weer gaan vinden en dit leren accepteren.’ Ken: ‘De kanker heeft de behandeling ingehaald. En is terug. In mijn longen en het bot van mijn linker bovenbeen. Behandelen kan nog, maar genezen niet. Precies zo begon het met de tumor in mijn alvleesklier. Ook toen was genezing onmogelijk. Maar er gebeurde een wonder. Bo gaf me een stuk van haar lever. En hoop op genezing.’ 22

RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=