87 Af en toe doet Veldman ook nog (jeugd)strafzaken. ‘Geen grote drugszaken hoor, daar vind ik niet zoveel aan.’ Een groot deel van haar praktijk bestaat uit psychiatrisch patiëntenrecht en slachtoµerrecht. ‘Dat laatste is de afgelopen jaren enorm gegroeid. Slachtoµeradvocaten worden intensiever betrokken bij het strafproces'. Daarnaast doet zij veel mediations. Dat is een bijzonder mooie manier om conflicten op te lossen en een rechtsgang te voorkomen. Als je de angel eruit weet te halen, kan een strijd van jaren ineens naar ieders tevrdenheid worden beëindigd. GEKKE GESPREKKEN ‘Door mijn werk in de psychiatrie kan ik ook mijn cliënten in het slachtoµerrecht en in mediations beter bijstaan. Ik weet veel over psychiatrische ziektebeelden, het gedrag van mensen en de leemtes in de hulpverlening en hoe de wetgever daarmee omgaat. Die kennis helpt me om slachtoµers goed te informeren. Slachtoµers willen graag weten: waarom ik? Dan leg ik uit dat slachtoµers doorgaans geen persoonlijk doelwit zijn. ’In mediations kan ik de kennis inzetten om de beweegredenen van betrokkenen en de achtergrond van conflicten te doorgronden. Dan zie je vaak begrip ontstaan en opluchting bij betrokkenen.' VAK & MENS Tussen wetboek en wanhoop Wat maakt een rechtsgebied bijzonder? Mr. Mireille Veldman, doet o.a. psychiatrisch patiëntenrecht en slachtofferrecht bij Veldman Advocatuur & Mediation in Utrecht, biedt een inkijkje. MR. MIREILLE VELDMAN VELDMAN ADVOCATUUR DOOR: DAPHNE VAN DIJK BRON: ADVOCATENBLAD Als advocaat psychiatrisch patiëntenrecht zijn de wensen van haar cliënten leidend: wel of geen gedwongen zorg, medicatie of (crisis)opname. ‘Mensen in psychische nood zijn in de war en vaak doodsbang. Mijn taak is om van een onbegrijpelijk verhaal chocola te maken. Het zijn soms echt gekke gesprekken, maar ook waardevol. Ik sprak onlangs een vrouw die ik jaren eerder uit een instelling had weten te krijgen. Ze zei: “Jij was de eerste die écht de tijd nam om te luisteren.” Dat raakte me. Ik sta bekend als een betrokken advocaat, al is dat ook mijn valkuil. Vorig jaar hebben twee van mijn cliënten die ik al lange tijd bijstond, suïcide gepleegd. Het hakte er enorm in.’ ZEILBOOT Haar werk brengt risico’s met zich mee. ‘Ik maak altijd een inschatting van mijn cliënten, zowel bij slachtoµers als bij psychiatrisch patiënten. Als ik die laatsten bezoek, ga ik altijd goed voorbereid op pad. Ik probeer voorspelbaar te zijn, zodat mensen weten wat ze aan me hebben. Ik ga nooit alleen op huisbezoek en neem in een instellingen altijd een pieper mee. Vooraf bel ik met de zorgverleners of familie: wat kan ik verwachten? Hoe kan ik die persoon het beste op zijn of haar gemak stellen? Toch weet ik nooit hoe een gesprek zal verlopen. Zo ben ik een keer op de vlucht geslagen voor een dementerende vrouw van in de tachtig die plotseling agressief werd. Als jonge advocaat zei ik ooit als grap: later wil ik vanaf mijn zeilboot met een glas Chablis in de hand het kantoor bellen met de vraag hoe het met de omzet staat. Dat is nooit gelukt, al heb ik wel een zeilboot. Veel geld verdienen in mijn rechtsgebieden is echt een illusie. Ik werk keihard, soms voor een heel laag tarief. Maar juist omdat het draait om kwetsbare mensen haal ik er veel voldoening uit.’
RkJQdWJsaXNoZXIy ODY1MjQ=